- 14 ءساۋ. 2015 00:00
- 244
جيىرما ءۇي مەنىڭ كورشىم – قاراباتىر...
جيىرما ءۇي مەنىڭ كورشىم – قاراباتىر،
الپىس ءۇي، ءبارى كەدەي انەت جاتىر.
ناشار اتا بالاسى دەيدى ولاردى،
ەڭبەكتەرىن بۇل كۇندە ۇمىتتى اقىر.
شەتىنەن باتىر ەدى جۋانتاياق،
ەل جاۋىن جەڭگەن جانىن اياماي-اق.
جۋاندار پايدالانىپ ەرلىك كۇشىن،
تۇقىمىن باتىرلاردىڭ قىلدى ساياق.
انەت بابام ءۇش جۇزگە ءمالىم بولعان،
ادالدىقپەن باسىنا باقىت قونعان.
جەتىم قاپ بالالارى، كەدەي بولىپ،
ادىلەتسىز زاماندا باقتى سولعان.
باكەمە قاجى ەكەن ءبولىپ بەرگەن،
بىلەدى مۇنى انىق كوزى كورگەن.
باكەم ءولىپ قالعان سوڭ جاستايىنان،
انەت پەن قاراباتىر ماعان ەرگەن.
كوپ ءتۇستىم مەن ولاردىڭ داۋلارىنا،
ناقاقتان بەرگەنىم جوق جاۋلارىنا.
بەرەكەسى كەتپەگەن ناشار ەلدى
تۇسىرمەدىم قۋلاردىڭ اۋلارىنا.
ولار دا شىقپاپ ەدى اقىلىمنان،
قالماعان جانىن اياپ ماقۇلىمنان.
ادىلەتسىز ىسىنە شىداي الماي،
ارازداسىپ ايرىلدىم جاقىنىمنان.
ءىنى-باۋىر تىزگىندى قولدان الىپ،
تۇعىردان ءتۇستىم بۇگىن مەن قارتايىپ.
بەرەكەسىن كەتىرىپ كەدەي ەلدىڭ،
اكىمگە سورلىنى جەۋ بولمادى ايىپ.
زورلىق كورگەن مولاما كۇندە كەلىپ،
جازدىرماي جازۋىمدى كوڭىل ءبولىپ.
«پارتياعا كىرىسىپ نەڭ بار؟» دەيدى،
ولارعا ايتسام قيانات ءىسىن كورىپ.
دوسىما ايتام: «قۋلاردىڭ تىلىنە ەرمە،
پارتياسىنا ەشكىمنىڭ ەرە كورمە.
نوقتاعا باسىڭدى ىلسەڭ، شىعا المايسىڭ،
بىرلىك بۇزىپ، كەتىرىپ، ەركىڭ بەرمە» –
دەسەم دە ءبارى كەتتى ءتىلىمدى الماي،
اعايىن ايتقانىما قۇلاق سالماي.
سايتان بيلەپ كەتكەن سوڭ امالىم نە،
قايتەيىن جاپاندا ءوزىم جالعىز قالماي.
ەش ادامدى قالدىرماي قاسىما دا،
وت پەن سۋ، ءوزىم جۇرەم اسىما دا.
ەلسىزدە جالعىز جاتىپ جازۋ جازام،
قاراماي تاقاپ قالعان جاسىما دا.
قاراباتىر، قوشتاستىم انەتپەنەن،
تەك قانا بولەك ەدى جانىم سەنەن.
مەنى ەندى ەسەپتە ولگەن شال دەپ،
جۋاندار ساناسپايدى مەنىمەنەن.
اقىلىم – ەڭبەك ىستە، ەگىنىڭ سال،
ەرىنبەي جەردى ەمسەڭ، تابىلار مال.
پارتياعا سالىنبا بىرلىك بۇزىپ،
جەلىكتىرسە – جەلىكپە، ءتىلىمدى ال.
پارتيا قۋعان قۋلارىڭ ازىپ-توزار،
ارامدىقپەن ءومىردى قانشا سوزار.
«بايدىڭ مالى بولادى ءبىر بوراندىق» –
بارىنەن ادال ەتكەن ەڭبەك وزار.
جاسىمنان سەندەر ەدىڭ مەنىڭ ەلىم،
اياۋشى ەدىم قايىسىپ، سىنىپ بەلىم.
تىرلىگىمدە ءتىلىمدى الماساڭ دا،
ولگەننەن سوڭ دەرسىڭدەر: «قامقورشى ەرىم».
مولاما، ەسىڭە الىپ، كەلەرسىڭدەر،
ءسوزىمدى وقىپ، ويلانىپ كورەرسىڭدەر.
ايتقانىم تاپجىلماستاي كەلگەنىنە
كوز جەتىپ، سوندا عانا سەنەرسىڭدەر
الپىس ءۇي، ءبارى كەدەي انەت جاتىر.
ناشار اتا بالاسى دەيدى ولاردى،
ەڭبەكتەرىن بۇل كۇندە ۇمىتتى اقىر.
شەتىنەن باتىر ەدى جۋانتاياق،
ەل جاۋىن جەڭگەن جانىن اياماي-اق.
جۋاندار پايدالانىپ ەرلىك كۇشىن،
تۇقىمىن باتىرلاردىڭ قىلدى ساياق.
انەت بابام ءۇش جۇزگە ءمالىم بولعان،
ادالدىقپەن باسىنا باقىت قونعان.
جەتىم قاپ بالالارى، كەدەي بولىپ،
ادىلەتسىز زاماندا باقتى سولعان.
باكەمە قاجى ەكەن ءبولىپ بەرگەن،
بىلەدى مۇنى انىق كوزى كورگەن.
باكەم ءولىپ قالعان سوڭ جاستايىنان،
انەت پەن قاراباتىر ماعان ەرگەن.
كوپ ءتۇستىم مەن ولاردىڭ داۋلارىنا،
ناقاقتان بەرگەنىم جوق جاۋلارىنا.
بەرەكەسى كەتپەگەن ناشار ەلدى
تۇسىرمەدىم قۋلاردىڭ اۋلارىنا.
ولار دا شىقپاپ ەدى اقىلىمنان،
قالماعان جانىن اياپ ماقۇلىمنان.
ادىلەتسىز ىسىنە شىداي الماي،
ارازداسىپ ايرىلدىم جاقىنىمنان.
ءىنى-باۋىر تىزگىندى قولدان الىپ،
تۇعىردان ءتۇستىم بۇگىن مەن قارتايىپ.
بەرەكەسىن كەتىرىپ كەدەي ەلدىڭ،
اكىمگە سورلىنى جەۋ بولمادى ايىپ.
زورلىق كورگەن مولاما كۇندە كەلىپ،
جازدىرماي جازۋىمدى كوڭىل ءبولىپ.
«پارتياعا كىرىسىپ نەڭ بار؟» دەيدى،
ولارعا ايتسام قيانات ءىسىن كورىپ.
دوسىما ايتام: «قۋلاردىڭ تىلىنە ەرمە،
پارتياسىنا ەشكىمنىڭ ەرە كورمە.
نوقتاعا باسىڭدى ىلسەڭ، شىعا المايسىڭ،
بىرلىك بۇزىپ، كەتىرىپ، ەركىڭ بەرمە» –
دەسەم دە ءبارى كەتتى ءتىلىمدى الماي،
اعايىن ايتقانىما قۇلاق سالماي.
سايتان بيلەپ كەتكەن سوڭ امالىم نە،
قايتەيىن جاپاندا ءوزىم جالعىز قالماي.
ەش ادامدى قالدىرماي قاسىما دا،
وت پەن سۋ، ءوزىم جۇرەم اسىما دا.
ەلسىزدە جالعىز جاتىپ جازۋ جازام،
قاراماي تاقاپ قالعان جاسىما دا.
قاراباتىر، قوشتاستىم انەتپەنەن،
تەك قانا بولەك ەدى جانىم سەنەن.
مەنى ەندى ەسەپتە ولگەن شال دەپ،
جۋاندار ساناسپايدى مەنىمەنەن.
اقىلىم – ەڭبەك ىستە، ەگىنىڭ سال،
ەرىنبەي جەردى ەمسەڭ، تابىلار مال.
پارتياعا سالىنبا بىرلىك بۇزىپ،
جەلىكتىرسە – جەلىكپە، ءتىلىمدى ال.
پارتيا قۋعان قۋلارىڭ ازىپ-توزار،
ارامدىقپەن ءومىردى قانشا سوزار.
«بايدىڭ مالى بولادى ءبىر بوراندىق» –
بارىنەن ادال ەتكەن ەڭبەك وزار.
جاسىمنان سەندەر ەدىڭ مەنىڭ ەلىم،
اياۋشى ەدىم قايىسىپ، سىنىپ بەلىم.
تىرلىگىمدە ءتىلىمدى الماساڭ دا،
ولگەننەن سوڭ دەرسىڭدەر: «قامقورشى ەرىم».
مولاما، ەسىڭە الىپ، كەلەرسىڭدەر،
ءسوزىمدى وقىپ، ويلانىپ كورەرسىڭدەر.
ايتقانىم تاپجىلماستاي كەلگەنىنە
كوز جەتىپ، سوندا عانا سەنەرسىڭدەر