- 07 ءساۋ. 2015 00:00
- 211
ساۋىسقان مەن كوكەك
ەرتەدە ساۋىسقان مەن كوكەك ءبىر ورماندى مەكەندەپتى. ولار ۇيالارى بولماي، اعاشتىڭ بۇتاقتارىن پانالاپ كۇنەلتىپتى. كوكەك كۇندە ەرتە تۇرىپ الىپ: «ۇيا كەرەك»، «ۇيا كەرەك»، — دەپ، كورشىلەرىنىڭ مازاسىن كەتىرەدى. ءبىر كۇنى ساۋىسقان كورشىسىنە:
— ەكەۋمىز بىرىگىپ ۇيا ىستەيىك. اۋەلى ساعان، سودان كەيىن ماعان سالارمىز، — دەيدى. كوكەك:
— مەنىڭ ۇيا سالاتىن قۋاتىم دا، قارۋىم دا جوق. «كەرەك، كەرەك» دەپ قاقساي بەرسەم، قۇستىڭ ءبارى اعايىنىم، كوپ بولىپ كومەكتەسىپ، ۇيا سالىپ بەرەر،- دەپ كەلىسپەيدى.
ساۋىسقان كوكەكتىڭ كومەگىن كۇتپەي-اق، ۇيا سالۋعا كىرىستى. ول ۇياسىنىڭ قابىرعالارىن جاس بۇتاقتارمەن تاسالاپ، بەرىك ەتىپ ءوردى. ونى شىممەن، وسىمدىك تامىرلارىمەن مىقتاپ بايلانىستىردى.ءىشى-تىسىن ساز بالشىقتارمەن سىلادى. كىشكەنە بۇتاقتاردان قۇراستىرىپ، شاعىن قاقپالى ەسىك جاسادى. ۇيانىڭ استىنا مامىقتان توسەك توسەدى. ال كوكەكتىڭ «كەرەك، كەرەك» دەپ قاقساي-قاقساي داۋسى قارلىعىپ، ءتىلى ساقاۋ بولدى. ول كەيىنگى جىلداردا «كەرەك» دەگەندەگى ر-دى ايتا الماي، «كەرەك» دەۋدىڭ ورنىنا «كەلەك، كەلەك» دەيدى. سوندىقتان جۇرت ونى كەكەتىپ «كوكەك» دەپ اتايتىن بولدى. سول كوكەكتىڭ كۇنى بۇگىنگە دەيىن وزىمدىكى دەگەن ۇياسى دا، ءۇي-ىشى دە جوق. جۇمىرتقاسىن كەز-كەلگەن ۇياعا تابادى، ونى باسقا قۇستار باسىپ، بالاپان شىعارادى. شىبيلەر جەتىم وسەدى.