Жеті онжылдықтан астам уақыт бойы Альберта тұрғындары Антарктидамен және Арктиканың жоғарғы ендіктерімен ортақ нәрсеге ие болды: бұл аймақтардың барлығы ресми түрде егеуқұйрықтардан таза деп есептеледі. Алайда бейсенбіде Канада провинциясының кеміргіштердің таралуына тосқауыл ретіндегі беделіне нұқсан келді: Боуден қаласы өлі егеуқұйрық табылғанын жариялап, провинцияның «егеуқұйрық патрулін» тексеру жүргізуге шақырды, деп хабарлайды infohub.kz сайты.
«Егер сіз егеуқұйрықтың қиын немесе егеуқұйрықтың кез келген белгісін байқасаңыз, олар тексеру жүргізе алуы үшін Альбертаның егеуқұйрық патруліне хабарласыңыз», — делінген қала әкімдігінің мәлімдемесінде. «Қырағы болыңыз және кез келген көрген жеріңізді хабарлаңыз». Боуден шенеуніктері егеуқұйрық қаланың қай жерінен табылғанын айтқан жоқ.
Алайда жаһандық температураның көтерілуіне байланысты ірі қалаларда егеуқұйрықтардың саны күрт өсті. Соңғы онжылдықта зерттеушілердің халықтың хабарламалары мен таралу туралы есептерін талдауына сәйкес, Вашингтонда егеуқұйрықтар 390%-ға, Сан-Францискода 300%-ға, Нью-Йоркте 162%-ға көбейді. Канаданың ең үлкен қаласы Торонто «егеуқұйрықтардың нағыз дауылына» тап болып, соңғы 10 жылда олардың саны 186%-ға артты.
Әлемнің қулыққа бейім, бейімделгіш қалалық сүтқоректілер басып кеткен басқа аймақтарынан өзгеше, Альберта егеуқұйрықтардың кіруіне белсенді түрде қарсы күресті.
«Альберталықтар 1950 жылы егеуқұйрықтарды бақылау бағдарламасы құрылғаннан бері егеуқұйрықтар қаупінсіз өмір сүріп келеді», — делінген провинцияның егеуқұйрықтар туралы нұсқаулығында.
Онда провинцияның бірегей географиясы — Альбертаның көп бөлігін тау жоталары мен бореалды ормандар қоршағандығы — және Норвегия егеуқұйрығы («адамзатқа белгілі ең жойқын жаратылыстардың бірі», — дейді провинция) кең табиғи аймақтарда өмір сүре алмайтындығы және егістік алқаптарда қыстай алмайтындығы да аталады. Егеуқұйрықтарға өмір сүру үшін қажет адамдар мен олардың құрылымдарының жоқтығы провинцияға індеттің таралуына тосқауыл қою мүмкіндігін берді.
1950 жылдары егеуқұйрықтар шығыстан көршілес Саскачеван арқылы кіруі мүмкін деп күдіктенген Альберта шенеуніктері «егеуқұйрықтарды бақылау аймағын» — солтүстіктегі Колд-Лейктен оңтүстіктегі Монтана шекарасына дейінгі 373 мильге 18 миль (600 км-ге 30 км) жер белдеуін — басып кірулерді бақылау үшін құрды.
Сонымен қатар, 1952 жылдың маусымынан 1953 жылдың шілдесіне дейін егеуқұйрықтардың таралуын тежеу үшін 2 700 фермадағы 8 000 ғимаратты өңдеуге 140 000 фунт 73% мышьяк триоксиді ұнтағы пайдаланылды.
Провинция сондай-ақ 1950 жылы Альбертаның ауылшаруашылық зиянкестері туралы заңына түзету енгізіп, «әрбір адам мен муниципалитетті» тапқан егеуқұйрықтарын жоюға міндеттеді; ұлттық соғыс күш-жігерін еске түсіретін плакаттар жасады; тұрғындарды оқыту үшін «Жердің шақыруы» атты радиохабар жүргізді.
Бүгінде егеуқұйрықтар туралы хабарлау үшін арнайы телефон желілері мен электрондық пошта мекенжайы бар.
Алайда егеуқұйрық патрулі жыл сайын жүздеген қоңырау қабылдағанымен, олардың басым көпшілігі егеуқұйрық емес, ондатрлар, тоқалтістер және дала тышқандары екенін айтады.
Дегенмен ол ерекшеліктер бар екенін мойындайды. «Альбертаның егеуқұйрықтардан таза мәртебесі егеуқұйрықтардың тұрақты популяциясы жоқ және олардың орнығуына жол берілмейтінін білдіреді. Бұл бізде егеуқұйрықтар мүлдем болмайды дегенді білдірмейді».