Кейбір балалардың математикадан үнемі қиналуы тек сандарды түсінбеумен ғана емес, мысалдарды шешу тәсілін таңдап, ауыстыру кезіндегі ми белсенділігінің ерекшеліктерімен де байланысты. Бұл тұжырымға Стэнфорд университетінің нейробиологтары Оливер Ласник пен Винод Менонның жетекшілігімен келді. Зерттеу нәтижелері JNeurosci ғылыми журналында жарияланды, деп хабарлайды infohub.kz сайты.
ScienceDaily ғылыми порталының жазуынша, зерттеушілер дискалькулиясы бар балалардың есептеу тәсілдерін баяу ауыстыратынын және мысалдар күрделенген сайын бейімделуі нашар екенін анықтады. Зерттеу көрсеткендей, мұндай балаларда ми белсенділігінің ерекше үлгілері тіркеледі, ал тапсырмалар күрделенген сайын тиімді есептеу әдістерін олар нашар таңдайды.
Экспериментке 8 бен 10 жас аралығындағы 68 бала қатысты. Мамандар оқушылардың арифметикалық тапсырмаларды қалай орындайтынын — мысалы, бір-бірлеп санай ма, әлде белгілі математикалық заңдылықтарға сүйене ме — бақылап, оны ми қызметінің көрсеткіштерімен салыстырды. Дискалькулиясы бар балалар шешудің түрлі әдістері арасында ауысуға көбірек уақыт жұмсайтыны, тапсырма күрделілігінің өзгеруіне әлсізрек жауап беретіні және құрдастарынан өзгеше, уақыт өте келе оңтайлы стратегия таңдау дағдысын жақсартпайтыны белгілі болды.
Нейровизуализацияны талдау атқарушы функцияларға — зейін, жұмыс жадысы және танымдық икемділікке — жауап беретін ми жүйелерінің қызметінде айқын айырмашылықтарды анықтады. Осы аймақтардың белсенділігі бойынша ғалымдар баланың қаншалықты сәтті санай алатынын және шешу тәсілін қаншалықты жақсы ауыстыратынын болжай алды.
Оливер Ласниктің атап өтуінше, дискалькулия бір ғана әмбебап қатеге саятын жоқ, ол танымдық және нейрондық ерекшеліктердің жеке үйлесімін көрсетеді. Оны түсіну мұғалімдерге үлгерімі төмен оқушыларға дәлірек қолдау көрсетуге көмектеседі.