Газадағы Дейр әл-Балах қаласындағы шағын футбол алаңында Израиль геноциді тұсында күлкі мен дауыс естіледі. Жасанды аяқ-қолы бар жас әйелдер жасанды шөпте допты бір-біріне беріп жүр. Бұл — Израиль бомбалауынан аяқ-қолынан айырылған палестиналық әйелдерден құралған команда, деп хабарлайды infohub.kz.
Әр ойыншының әңгімесі әуе шабуылы кезіндегі ауыр сәттен және одан кейінгі қайта тұру жолынан басталады. Осындай өмірді өзгерткен сынақтардан кейін физикалық және психологиялық қалпына келуде Палестина әйелдер ампутанттар футбол қауымдастығының рөлі зор.
2023 жылғы 7 қазаннан бері Газада заманауи тарихтағы ең көп ампутация жағдайы тіркелді. Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымы мен палестиналық денсаулық сақтау органдарының мәліметінше, 5000-нан астам адам Израиль бомбалауынан аяқ-қолын жоғалтқан.
Солардың бірі — 23 жастағы Фарах Әбу Қинас. 2024 жылғы 28 маусымда әжесінің үйінде отырғанда жақын маңдағы ғимарат бомбаланды. Ол сол аяғынан ауыр жараланып, оң аяғы қатты күйіп қалды. Емделуге үміттенгенімен, дәрігерлер сол аяқты кесуге мәжбүр болды. Аяқтан айырылу ғана емес, одан кейінгі оқшаулану мен күнделікті өмірдің мүлде өзгергенін қабылдау қиын болды.
Физиотерапия сеансы кезінде ол Палестина ампутанттар футбол қауымдастығының президенті Фуад Әбу Ғалёнмен танысты. Фуад Газада әйелдер ампутанттар командасын құруға көмектескен. Қазір командада 11 ойыншы бар — тоғызы аяғынан, екеуі қолынан айырылған (екеуі қақпашы). Фарах жаттығуға шақыру алып, басқа да осындай қиындықты бастан өткерген әйелдердің қолдауымен ойнауды үйренді. Енді протездің көмегімен ол алаңда да, алаңнан тыс та өзін сенімді сезінеді.
Розан Хайра 2023 жылғы 19 қарашада бомбалау кезінде үйінің қарама-қарсысындағы ғимарат қирап, ауыр жараланды. Ол төсектен тұра алмай жатқанда, емханада дәрігер аяғы денеге тек терімен жалғасып тұрғанын айтып, оны кесуге мәжбүр болғанын хабарлады. Қазір ол балдақпен жүріп, допты командаласына беріп жүр. «Израиль оккупациясы біздің денемізді ампутациялады, бірақ армандарымыз бен өмір сүру еркімізді ампутациялай алмады», — деді ол «Әл-Жазираға».
Айша әл-Абадла қолы толық жетілмей туған. Дәрігерлер бұл кемтарлықты оның анасының 2008 жылғы соғыс кезінде Израиль қолданған ақ фосфорға ұшырауымен байланыстырады. Айша палестиналық әйелдер ампутанттар ұлттық құрамасының қақпашысы болуды армандайды. Фуадтың айтуынша, команда тек футбол үшін емес, әйелдердің өзін және басқаларды қайта табуына мүмкіндік беретін кеңістік.
Спорт психологы Хадер Әбу Шмала футболдың физикалық оңалтудан тыс пайдасы зор екенін айтады. Кейбір аман қалғандар алғашында оқшаулану мен тұйықталуды бастан кешіреді. Өздеріне ұқсас жағдайды басынан өткерген адамдармен бірге ойнау оларға сенімділікті қайтарып, қоғаммен байланысуға көмектеседі.
Команда әлі де ресурстар мен қолдаудың жетіспеушілігі сияқты үлкен қиындықтарға тап болып отыр, бірақ қоғамның күшімен өмір сүріп келеді. Газадағы соғыс мыңдаған адамды өмірлік жарақатпен және терең психологиялық тыртықпен қалдырғанымен, бұл жас әйелдер өзгеше әңгіме жазуда: ол жоғалтудан емес, өмір сүруді таңдаған сәттен басталады.