Дәстүрлі қазақ қоғамында идеал ер адам бейнесі қазіргі стереотиптерден — дөрекі күш немесе дауыстап сөйлеу — мүлдем өзгеше болды. Бедел өзін ұстай білу, жомарттық пен сөзге беріктік арқылы қалыптасты, деп хабарлайды infohub.kz.
Беделдің негізі «ердің сөзі» деген ұғым болды. Уәдеге өте байыппен қараған, ал оны бұзу — жуып-шайып кетіру мүмкін емес күнә саналған. Халық даналығы: «Ердің екі сөйлегені — өлгені» — ер адам үшін уәдені бұзу өліммен тең.
Дәстүрлі қазақ қоғамында идеал ер адамға тек физикалық күш немесе жоғары лауазым жеткіліксіз еді. Эмоцияны ұстай білу және мінез-құлық нормаларын сақтау жоғары бағаланды. Сондай-ақ ер адам жомарт болуы және әділ сөздің күшін мойындай білуі керек.
Бұл нормалар ұсақ-түйекте көрінді: тәрбиелі ер адам бөтен киіз үйге атпен жақындамайды, шақырмай құрметті орынға отырмайды және үлкендердің сөзін бөлмейді. Үй иесі қонаққа ең жақсы бөлігін беретін, ал ақсақал оны тыңдауға дайын болғанда ғана сөйлейтін.