Әлеуметтік тұрғыдан қолайсыз аудандарда тұру ми денсаулығының нашарлауымен және оның биологиялық қартаюының жеделдеуімен тікелей байланысты. Бұл тұжырымға Мэдисондағы Висконсин университетінің медицина мектебі мен қоғамдық денсаулық сақтау мектебінің ғалымдары келді, деп хабарлайды infohub.kz сайты.
18 бен 96 жас аралығындағы 2826 пациенттің магниттік-резонанстық томография деректерін қамтыған ретроспективті зерттеу нәтижелері Солтүстік Америка Радиологиялық қоғамының (RSNA) «Radiology» журналында жарияланды. News-Medical басылымы атап өткендей, кедей шағын аудандардың тұрғындарында ми көлемінің кішіреюі мен ақ заттың зақымдануы тіркелген.
Өмір деңгейін бағалау үшін мамандар табыс, білім, жұмыспен қамтылу және тұрғын үй жағдайын қоса алғанда, 17 көрсеткіш бойынша есептелетін аудандардың депривация индексін (ADI) пайдаланды.
Зерттеу жетекшісі доктор Джон-Пол Дж. Ю ең қолайсыз аудандардың тұрғындарында мидың биологиялық және хронологиялық жасы арасындағы алшақтық ұлғайып, жалпы көлемі кішірейетінін атап өтті.
Сонымен қатар МРТ-сканерлеу қолайсыз аумақтардың тұрғындарында ақ заттың гиперқарқындылығы — созылмалы стресс, жоғары қан қысымы және ұйқысыздықтан тамырлардың зақымдалғанын білдіретін жарық аймақтардың көлемі жоғары екенін анықтады. Жұмыс авторларының айтуынша, мұндай өзгерістер танымдық бұзылыстардың, деменцияның және жүрек-қан тамырлары патологияларының даму қаупін арттырады.
Зерттеушілер көмек бағдарламаларын әзірлеу және денсаулық сақтау ресурстарын бөлу кезінде әлеуметтік және экологиялық факторларды ескеру қажеттігін атап көрсетеді.