Қазіргі анестезия пайда болғанға дейін хирургиялық оталар науқастар үшін нағыз сынақ болды, ал ауырсынуды басу тәсілдері кейде аурудың өзінен де қауіпті еді. 16 қазанда атап өтілетін Анестезиолог күніне орай трансплантацияны үйлестіру және жоғары технологиялық медициналық қызметтер республикалық орталығы бұрын ота алдында ауырсынуды қалай басқанын еске салды, деп хабарлайды infohub.kz сайты.
Орта ғасырларда өсімдік қоспаларына малынған арнайы губкалар қолданылды. Олардың құрамында мандрагора, меңдуана және апиын болуы мүмкін. Губкаларды науқастың бетіне ұстап, ұйқышылдық тудырып, ауырсынуға сезімталдықты төмендетуге тырысқан.
Алайда мұндай құралдардың әсерін болжау қиын болды: олар әсер етпеуі, улану тудыруы, тіпті өлімге әкелуі мүмкін еді.
Адамды естен тандыру үшін басқа соққы жасалды, кейде ұйқы артерияларын қысуға тырысты. Соққылар ауыр жарақаттарға әкелуі мүмкін еді.
Бетбұрыс кезең эфирлік наркозды қолдану болды. 1846 жылы 16 қазанда американдық стоматолог Уильям Мортон оны Бостондағы Массачусетс ауруханасында көпшілік алдында көрсетті. Ота барысында хирург Джон Уоррен науқастың ісігін алып тастады, ал науқас ауырсынуды сезбеді. Бұл оқиға қазіргі анестезияның дамуындағы маңызды кезең болды.
Бүгінде анестезиологтың жұмысы ауырсынуды басумен шектелмейді. Маман науқастың тыныс алуын, жүрек ырғағын, артериялық қысымын және басқа да өмірлік маңызды көрсеткіштерін қадағалайды.
Орталықта анестезиологтарды кәсіби мерекемен құттықтап, олардың білімі, төзімділігі және жауапкершілігі үшін алғыс айтты.
Көптеген науқастың ота алдындағы басты қорқынышы — наркоз астында оянып кету. Бұл мүмкін бе — Kursiv Health мақаласынан біліңіз.