مەن قالاي،ابە، سەنى جات سانايىن.
ابىرجىپ اساڭدى ۇستاپ وتىرعانىڭ،
اشۋلى گروزنىي پاتشادايىن.
سويلەسەڭ،بۋرادايىن لىقسىپ-تاسىپ،
جارالى جاۋىنگەردەي سىلتىپ باسىپ،
ابىگەر بوپ جۇرگەنىڭ قاشان كورسەم،
جىرداعى جالعاندىقپەن مىلتىقتاسىپ.
بوي تۇزەپ،بوسقا كەتپەي ساۋىقپەنەن،
بوز قىراۋ بوساعاسىن تاۋىپتى ولەڭ.
جامان جىر جازعانىمدا
اق تاياعىڭ -ارقامدا ويناي ما دەپ قاۋىپتەنەم...
تۋادى، تۋادى ءالى ناعىز اقىن،
ناعىز اقىن بال مەن ۋ تامىزاتىن.
جەسىردىڭ ايىرىلماس سىرلاسى بوپ،
جەندەتتىڭ كوزىنەن جاس اعىزاتىن.
تۋادى، تۋادى ءالى ناعىز اقىن!
جىر سوزدەرى جاي بولىپ اتىلعاندا،
اتىلعاندا، اسپاننان وقىلعاندا،
مىلقاۋلارعا ءتىل ءبىتىپ، كەرەڭ ەستىپ،
جانار پايدا بولادى سوقىرلارعا.