اكە – اسقار تاۋ

10 سىنىپ وقۋشىسى كوۆالەنكو ۆيكتوريا

«اكە – اسقار تاۋ»
اكە...! اكەتاي...! اكەشىم...! اكەجان...
وسى ءسوزدى ايتسام، وزىمە ءبىر قانات بىتكەندەي، قۇس سياقتى قالىقتايدىنداي سەزىمدە بولامىن. ارمانعا جەتەلەپ، ەركەلەتىپ، ەرلىكتى ءبىلدىرىپ، الدىڭا كۇننىڭ بار جارىق نۇرىن وزىنە جيىپ الىپ، سوعان قاراي ءتونىپ تۇرعان شىڭدى كورگەندەي بولامىن. نۇرعا بولەنگەن مەيىرلى دە، مەيىرىمدى، تىرەك بولار، پانا بولار، جول كورسەتەر شىڭ – ول اكە. ءيا، اكە - اسقار تاۋ، اسقار شىڭ، بيىك بەلەس.
ءار شاڭىراقتا اكەنiڭ ورنى ەرەكشە. اكە — وتباسىنىڭ اسىراۋشىسى، وتباسى مۇشەلەرiنiڭ تiرەگi، قامقورشىسى. اكەنiڭ مiنەز — قۇلقى، ادامدارمەن قارىم — قاتىناسى، ونەرi مەن بiلiمi — بالانىڭ كوز الدىنداعى ۇلگi، ونەگە الاتىن، وعان قاراپ وسەتiن نىساناسى. وتباسىنىڭ بەرەكەسى، ىنتىماعى ءۇشiن اكەنىڭ تاربيەلiك ءرولi زور. اكە، قالاسا دا، قالاماسا دا ۇلى ءۇشiن، قىزى ءۇشىن ناعىز ەر جiگiت، ادالدىق پەن شىندىق ونەگەسiنiڭ ۇلگiسi بولىپ تابىلادى. اكەنىڭ مەيىرىمى، باسىڭنان سيپاپ كۇلە قاراعانى جانىما كۇن ساۋلەسىندەي اسەر ەتەدى. ەسەيسەم دە، اكەشىمنىڭ قۇشاعىنا كىرىپ «اكەتاي» دەپ ەركەلەگەن كەزدەرىمدى ەش ۇمىتپايمىن.
اكەلەر امان بولسىنشى...!