ەندىگى ءبىر اۋىز ءسوز، انامىز اقشولپاننىڭ كورەگەندىگى جايىن دا.
الاشتىڭ ايەلى اقشولپان انامىز پەرزەنتتى كەشىگىپ كورەدى. سول كەشىگىپ كورگەن بالاسىن كوتەرەردە، انامىز ءارتۇرلى نارسەلەرگە جەرىك بولادى. ادەپكى بالاسىن — اقارىستى كوتەرگەندە، قۇس پەن قويدىڭ ەتىنە جەرىك بولادى. وسى بالاسىن تۋعاندا، انامىز اۋىل ادامدارىن شاقىرىپ الىپ، تاماق بەرىپ وتىرعاندا: «بۇل بالامدى كوتەرەردە قۇس پەن قوي ەتىنە جەرىك بولدىم. مۇنىڭ تۇقىمى — مايدا، ۇساق جانە قوي مىنەزدى جۋاس
بولار»، — دەپتى.
ەكىنشى بالاسى جانارىستى كوتەرەردە تۇيەنىڭ وركەشى مەن قومىنا، جىلقىنىڭ قازىسى مەن قارتاسىنا جەرىك بولادى. بۇل بالاسىن تۋعان سوڭ شىلدەحاناعا كەلگەن ادامدارعا: «مۇنى كوتەرەردە جىلقىنىڭ قازىسى مەن قارتاسىنا، تۇيەنىڭ وركەشى مەن قومىنا جەرىك بولدىم. مۇنىڭ تۇقىمىندا قازاقتىڭ حاندىق دارەجەسى مەن ءسان-سالتاناتى قالار، حاننىڭ تاعى وسى بالامنىڭ ۇرپاعىندا تۇرار!» — دەپتى.
ءۇشىنشى بالاسىن كوتەرەردە، انامىز ءوزىنىڭ ەرىنىڭ ەرلىگىنە قۇمارتادى. بۇل بالاسى — بەكارىستى تۋعان سوڭ شىلدەحاناعا كەلگەن ادامدارىنا انامىز: «مۇنى كوتەرەردە ەرىمنىڭ ەرلىگىنە قۇمارتىپ ەدىم، بۇل بالامنىڭ ۇرپاعى كىلەڭ ءىرى، سوي بولىپ تۋىپ، بەك قازاقتىڭ قورعانى بولار!» — دەپتى.