ارىستان اۋىرىپ، ءبىر اپاندا جاتادى، بارلىق اڭدار ونىڭ ءحالىن سۇراپ كەلىپ جۇرەدى. ءبىراق تۇلكى كەلمەگەن ەدى. قاسقىر تۇلكىگە نارازى بولادى دا، سونىڭ ءۇشىن ارىستانعا كەلىپ، تۇلكىنى جاماندايدى:
— تۇلكى سەنى قۇرمەت ەتىپ، تىم بولماسا ءحالىڭىزدى سۇرامادى عوي، — دەيدى. ارىستان اشۋلانىپ، تۇلكىنى شاقىرىپ الادى. تۇلكى قاسقىردىڭ
جامانداعانىن سەزەدى دە ارىستانعا ايتادى:
— ماعان بەكەر اشۋلاناسىز، مەن ءسىزدىڭ اۋرۋىڭىزدى ەسىتكەن سوڭ، ءبىر تىنىم تاپقانىم جوق، سىزگە اۋرۋىڭىزدى جازاتىن ءدارى ىزدەپ مازام كەتتى، مىنە جاڭا عانا تاۋىپ كەلە جاتقانىم ەدى، — دەيدى. سوندا ارىستان قۋانىپ كەتىپ:
— ول نە ءدارى؟ — دەيدى.
تۇلكى ايتادى:
— ەگەر دە ءتىرى قاسقىردىڭ تەرىسىن سىپىرىپ الىپ، جىلىداي جامىلساڭىز دەگەندە، ارىستان ءسوزدىڭ اياعىن تىڭداماستان، قاسىندا تۇرعان قاسقىردىڭ تەرىسىن باسسالىپ سىدىرا باستاعاندا، تۇلكى ءسوزىن ايتىپ بولماستان ك ۇلىپ، شىعىپ جۇرە بەرەدى.