ءبىر قاريا كىسى جولاۋشىلاپ كەلە جاتىپتى. استىندا جاباعىسى دا ءالى تۇسپەگەن قۇنان ءمىنىپ كەلە جاتادى. سودان كەلە جاتسا، ءبىر باي كىسى كەزدەسىپ قالادى، استىندا كەرەمەت تۇلپار، جۇگەنى، ەر توقىمى، قۇيىسقانى — ءبارى دە كۇمىستەن جاسالعان. ەكەۋى كەزدەسكەندە، جاڭاعى قاريا كىسىگە سالەمدەسەدى، سودان سالەم الىپ، جول بولسىن ايتىپ، اڭگىمەلەسىپ، قاريا شالدىڭ سوزدەرى كەرەمەت ۇتىمدى بولادى.
سوندا باي ءوز ءسوزىن شامالاماي:
— ءسىزدىڭ ءسوزىڭىز كەرەمەت ەكەن. ماعان ۇناپ كەلە جاتىر. مەن ءسىزدى التى قانات ۇيگە اپارىپ، استىڭىزعا ات بەرىپ، ءسىزدى ءبىر جاقسىلاپ كۇتەيىن. ءسىز جاقسى قاريا ەكەنسىز؟ — دەيدى.
— و، بالام، سەنىڭ التى قانات اق ورداڭ مىنا اسپان استىنان كەڭ ەمەس شىعار، ماساتى كورپەڭ مىنا كوك مايسا جەردەن كەڭ ەمەس شىعار، — دەيدى، — سويلەسەر بولساڭ، اتتان ءتۇس، سويلەسەيىك، — دەيدى.
سوندا جاڭاعى سوزدەن جەڭىلىپ، ۇيىنە الىپ بارىپ، كەشىرىم سۇراپ، ۇستىنە شاپان كيگىزىپ، استىنا ات مىنگىزىپ قايتارعان ەكەن.