ءبىر كۇنى قۇستارعا دا ءامىر جۇرگىزۋشى سۇلەيمەن پاتشا بارشا قۇستاردى جيناپ الىپ:
– مەن قارتايدىم، جامباسىما جۇمساق توسەك كەرەك. بارشا قۇستارعا ايتارىم: ماعان ءبىر-بىر تالدان مامىقتارىڭدى ج ۇلىپ بەرىڭدەر. سودان توسەك جاساتايىن، – دەپتى.
پاتشانىڭ تىلەگىن ەستىگەن قۇستاردىڭ ءبارى ءبىر-بىر تال مامىق ءجۇنىن ج ۇلىپ بەرىپتى.
سوندا جارقانات قۇلشىنىپ:
– سۇلەيمەن پاتشاعا ءبىر تال ءجۇنىمىزدى بەرگەنىمىز ۇيات ەمەس پە؟ – دەپ، ءوزىنىڭ ءون بويىنداعى بارلىق ادەمى مامىعىن تۇگەل ج ۇلىپ بەرىپتى. ءوزىنىڭ دەنەسى تىقىر جارعاققا اينالىپ قالىپتى.
سۇلەيمەن پاتشا جارقاناتتىڭ بۇل جانقيارلىعىن كورگەن سوڭ:
– قۇستاردىڭ الدى بول! – دەپ باتا بەرىپتى. الايدا، پاتشا ويعا شومىپ، ۇزاق وتىرىپتى. جاپ-جالاڭاش، تىپ-تىقىر بۇل بايعۇسقا ەندى باسقا قۇستار ك ۇلىپ، مازاقتاپ جۇرەر. وسى ازاپتان قۇتقارماق بولعان پاتشا جارقاناتقا اقىلىن ايتىپتى. – سەن بۇدان بىلاي تۇندە عانا ۇشاتىن بول. قۇس پەن ادام بالاسى كۇندىز سەنىڭ مىنا سيقىڭدى كورمەيتىن بولسىن.
جارقانات ءوز پاتشاسىنىڭ ايتقانىن بۇلجىتپاي ورىنداپتى. سودان بەرمەن قاراي تەك كۇن باتىپ، قاراڭعىلىق تۇسكەندە، قۇس ۇياسىنا قوناقتاپ، ادامدار ۇيلەرىنە كىرىپ كەتكەندە عانا ۇشىپ جۇرەتىن بولىپتى.