كۇلاش احمەتوۆا - تالاپكەرگە

ارمانىڭدا، جانىڭدا جالىن ءان بار،
جاس تالاپكەر، سوزىمە كوڭىل اۋدار
بۇرىنعىداي كۇتپەيدى مەكتەپ سەنى،
بۇرىنعىداي سوعىلماس قوڭىراۋلار.

مەكتەپ قايتا ەسىگىن اشپاس ەندى،
ءومىر – ۇستاز، اقىلدى، اق شاش ءوڭدى.
باسقاشا ەندى ۇيرەتەر بار ساباعىن،
قوڭىراۋلار سوعىلار باسقاشا ەندى.

بىلتىرعىدان باسقاشا بيىل دەمەك،
ءبىلىمىڭ مەن اقىلىڭ، كۇيىڭ بولەك،
ەندى باسقا جيىن - توي، كيىم كەرەك،
ەندى ساعان شىنايى ءسۇيۋ كەرەك.

سۇراق باسقا وپ - وڭاي شەشىلمەيدى،
جاسا قانشا تەنتەكتىك، ەسىر، مەيلى.
مەكتەپتەگى ءمۇعالىم كەشىرگەنمەن،
ءومىر - قاتال، ول كۇندە كەشىرمەيدى.

داۋسىز ول كۇن ەسىڭدە ساقتالارى،
جازىلماعان ءومىردىڭ اق پاراعى،
جاڭا داستان كۇتەدى، جازۋىڭدى
كۇتپەيدى تەك كلاستىڭ تاقتالارى.
ەندى سەنى كۇتەدى بارلىق جولدار،
كۇتپەيدى تەك مەكتەپتىڭ پارتالارى.

كەزدەسەدى داۋىل دا، دابىل دا كوپ،
دامىلداما، قايمىقپا، قابىلدا كەپ.
ۇلكەن ويدان ۇلكەن ءىس تۋار، ويلان،
بولاشاقتىڭ تاعدىرى قولىمدا دەپ.

ۋاقىت تا ەمتيحان الار،
ول سىن قورقىتا الماس.
كوڭىلگە سەنىم قونسىن.
جاس تالاپكەر، بيلەت ال تاۋەكەل دەپ.
ەمتيحاندا، ومىردە جولىڭ بولسىن.