ەرمەك ءۇشىن، نەمەسە ولمەۋ ءۇشىن.
جازسام، جازام جىردى مەن، جاسىرمايمىن،
جارالى جۇرەكتەردى ەمدەۋ ءۇشىن.
ەرمەك ءۇشىن بەلگىلى جىرلاماسىم،
ەرمەك دەسە، ەل مەيلى تىڭداماسىن.
وتسەم بولدى ارقالاپ ادامداردىڭ
قۋانىشىن، شاتتىعىن، مۇڭ-نالاسىن.
قۋات الىپ ابايدىڭ تىل-كۇشىنەن،
جىر جازامىن ابايدىڭ ۇلگىسىمەن.
اباي بولىپ تابىنسام ءبىر كىسىگە،
اباي بولىپ تۇڭىلەم ءبىر كىسىدەن.
ولمەۋ ءۇشىن - قۇلقىندى جەمدەۋ ءۇشىن.
مەن-داعى ولەڭ جازبايمىن ەرمەك ءۇشىن.
«جازدىم ۇلگى جاستارعا بەرمەك ءۇشىن»
اباي جاققان ءبىر ساۋلە سونبەۋ ءۇشىن.