ۇران
جاس جانىمدى جارالاما، ەسىرتكىگە جولاما.
دەنساۋلىعىڭ ساعان كەرەك ءوز - ءوزىڭدى توناما.

مەن ءومىردى قالايمىن

حالىقپىز ءبىز بۇكىل الەم جاقتاعان،
تاتۋلىقپەن ەل بىرلىگىن ساقتاعان.
سالاۋاتتى ءومىر ءسۇرىپ، ماڭگىلىك،
قازاعىمنىڭ سالت - ءداستۇرىن ماقتاعان.

جەتەدى ءالى قاسىرەتى عالامنىڭ،
قاس جاۋى بار ەسىرتكىدەي ادامنىڭ.
قاپتاماسىن القابىندا سوراسى،
كەڭ جازيرا مەنىڭ التىن دالامنىڭ.

ەسىرتكىنىڭ نە ەكەنىن بىلەمىز،
نە بولسا دا ودان الىس جۇرەمىز.
قازاق دەگەن اتا جولىن ۇستاعان
ۇلى ەلمىز، باقىتتى ەلمىز، نۇر ەلمىز.

اقىن بولسام دەيمىن ەلىم تانىعان،
جارىلاتىن ەل دەگەندە اعىنان.
سالاۋاتتى ءومىر سۇرسەك دوستارىم،
ەل بولامىز ىرىس پەن قۇت دارىعان.


اشىق قىلسىن جالعىز اللا اسپانىن،
امان - ەتسىن ەلىمىزدىڭ جاستارىن.
تازا جۇرسە، امان جۇرسە، ساۋ جۇرسە،
بۇل ومىردە كەرەگى نە باسقانىڭ.

باقىتتى ءوتىپ وقۋشىلىق ءومىرىم،
ولەڭ جازىپ، جادىرايدى كوڭىلىم.
مەن دە ەرتەڭ مەكتەبىمدى ءبىتىرىپ،
كوركەيتەمىن قازالىمنىڭ ءوڭىرىن.

مەن وقيمىن ولەڭدەرىن ابايدىڭ،
ونەگەنىڭ كوزى عوي دەپ سانايمىن.
جيرەنەمىن اركەز جامان ادەتتەن،
قاشاندا دا مەن ءومىردى قالايمىن.

قىمىز بەنەن شۇبات ىشكەن حالىقپىز،
سوندىقتان دا بيىكپىز ءبىز، الىپپىز.
بابالاردىڭ ەلىن جاۋدان قورعاۋمەن،
حاندىق قۇرعان ەرلىگىنە قانىقپىز.