قامقورلىق تۋرالى شىعارما
مەن 4 - ءشى سىنىپتا وقيمىن. مەكتەپكە بارۋ ءۇشىن ۇنەمى كەڭ كوشەدەن وتەمىن. ءبىر كۇنى ادەتتەگىدەي سول كوشەدەن وتپەكشى بولدىم، جولدىڭ قاق ورتاسىندا ماشيناعا قاعىلىپ قالعان ءيتتى كوردىم. جانىڭدا ءۇش كۇشىگى بار ەكەن. بەيشارا كۇشىكتەرگە جانىم اشىپ كەتتى. ولاردى ۇيگە الىپ باردىم. ءسۇت بەرىپ، ۇلكەن قوراپتان ۇيشىك جاساپ بەردىم. ەنەلەرىن جوقتاماس ءۇشىن وزىمشە قامقورشىلارى بولۋعا تىرىستىم.
قىزىعى ولاردىڭ جەتىم ەكەندەرى قاپەرلەرىنە دە كىرىپ شىقپايدى. تاماققا تويىپ الىپ، ءبىر - بىرىمەن ويناپ، جابىسىپ ۇيىقتاپ كەتەدى.
جانۋارلاردىڭ ادام بالاسىنا ايىرماشىلىعى دا وسى شىعار. ءبىر جاعىنان ولاردىڭ جانۋار ەكەندىگىنە قۋاندىم.
ايتپەسە جەتىمدىكتى سەزىنىپ، قينالار ەدى. تابيعات زاڭدىلىعى دەگەن وسى شىعار!