قاسىم سولاي بولماسا، نەسى قاسىم،
«اقىنمىن» دەپ قوپاڭداپ جۇرگەندەردىڭ
اممەسىنەن قاسىمنىڭ دەسى باسىم.
قۋات الىپ جىرىنا ءباز-دالادان،
ول جانعان.
كۇنى جوق-تى مازداماعان!
ولىسىندە ونەگە بولعانى انىق،
تىرىسىندە بىرەۋگە جازعان ادام...»
جالىن جۇتىپ، جانىن جەپ جازعان قۇرلى،
ولەڭىنىڭ ولمەۋىن ارمان قىلدى.
تاسقا باسىپ قالدىردى تاكاپپار جان،
قان مەنەن جاس ارالاس تارلان-جىردى.
جەدى.
تىندى...
كەرەمەت دەرتتەر ءتويىپ،
كەڭ كەۋدەدە كەتتى عوي كەكتەر ءسونىپ.
قاسىم دەگەن - قالعىعان جانارتاۋ عوي،
جانارتاۋ عوي.
جاندى دا كەتتى ورتەنىپ.
«ءبىر كۇي بار دومبىرامدا...»
(يەسى قاسىم)
قاسىم سولاي بولماسا، نەسى قاسىم!؟
جىر بايگەگە اتتانعان ادام بولسا،
سورەدەگى قاسىمىن ەسىنە السىن!..