ەرتەدە ءبىر كەدەي بايدىڭ ۇيىنە كەلسە، جۇرت جيىلىپ، توي بولىپ جاتادى. مەنمەنسىگەن باي وعان جاسىڭ ۇلكەن ەدى، تورگە شىق دەمەيدى. سوندا كەدەي قاريا تۇرىپ:
— ويپىر-اي، بايەكە، جاڭا اۋىلدان شىققانىمدا، الدىمنان ءبىر ارلان قاسقىر تۇرا كەپ قاشقانى. دەرەۋ تازىمدى قوستىم دا جىبەردىم. تازىم دا جەلاياق ەدى، دەگەنمەن قاسقىر دا جۇيرىك ەكەن، — دەگەن كەزدە، ەرىگىپ وتىرعان باي ەلەڭ-ەلەڭ ەتىپ:
— ءيا، تازىڭ قۋىپ جەتتى مە؟ — دەيدى.
سوندا قارت وعان:
— جوق، بايەكە، قاسقىر ءدال انا سىزدەي، تازى ءدال مىنا مەندەي جەردە وتىردى، — دەپ جاۋاپ بەرىپتى. كوپ الدىندا ۇيالعان باي كەدەيگە:
— تورلەتىڭىز، تورلەتىڭىز! — دەپ بەرىپتى.