شۋاقتى ولەڭ

شۋاقتى ولەڭ!
بويىمدى ءبىر تىلسىم كۇش بيلەگەندە،
مازاسىز ويلار كەلىپ سۇيرەگەندە،
قالام قاعاز وزىڭە جۇگىنەمىن
شابىت كەلىپ نايزاسىن تۇيرەگەندە.

ءومىرىمنىڭ قيىن - قىستاۋ شاقتارىندا،
سەن كەرەكسىڭ سىرىمدى اقتارۋعا،
مەن وزىڭمەن سىرلاسقان ساتتەرىمدە
سەزبەي قالام ارايلى تاڭ اتقانىندا.

قينالعاندا جانىما قۋات بەرگەن،
اتار تاڭعا شۇعىلالى شۋاق بەرگەن،
سىرلاسىم دا، مۇڭداسىم دا ءبىر ءوزىڭسىڭ
شابىتتانسام شەرتەتىن جالعىز پەرنەم.

ورنەك بەرگەن، ولشەۋلى ومىرىمە،
دەمەۋ بولعان، قۇلازىعان كوڭىلىمە،
قۋانىشتى ءبولىسىپ شاتتاناتىن،
اينالعانسىڭ جاناشىر سەرىگىمە.

جىرىم مەنىڭ، ماڭگىلىك جان جولداسىم،
باقىتتىمىن جۇرەگىمدە سەن بولعاسىن،
مەن ءوزىڭدى ماڭگىلىك سەرىك ەتەم،
جاراتقانىم جار بولىپ، تەك قولداسىن!