بىردە تەڭىز شايانى اسىقپاي ءجۇزىپ كەلە جاتىپتى. الدىنان سەگىزاياق جولىقتى. جۇزىندە ابىرجۋ بارىن بايقاعان تەڭىز شايانى سەگىزاياقتان ءمان-جايدى سۇراپتى.
— جاڭا عانا ءبىر ۇلكەن اكۋلانى كوردىم، جاسىرىنىپ ۇلگەرمەگەنىمدە مەنى جۇتىپ قويار ەدى، — دەپ قالتىراپ سەگىزاياق تۇسىندىرە باستادى.
سول كەزدە بۇلاردىڭ جانىنا شورتانجاقىنداپ كەلدى. سەگىزاياقتىڭ اكۋلادان قورىققانىنان دىرىلدەپ تۇرعانىن بىلگەن شورتان:
— اكۋلانىڭ ءتۇرى قورقىنىشتى بولعانىمەن بىزگە تيىسپەيدى. نەگىزىندە ول وتە مەيىرىمدى، — دەدى.
وعان تەڭىز شايانى مەن سەگىزاياق سەنبەدى.
— قاتىگەز دە قاتال اكۋلا قالايشا وتە مەيىرىمدى بولادى؟ ونىڭ تىستەرى ۇلكەن، اۋىزىن ارانداي اشقاندا مەنىڭ دە زارەم ءزار تۇبىنە كەتەدى، — دەدى تەڭىز شايانى.
— جوق، بالدىرلارعا ورالىپ، شىعا الماي تۇرعانىمدا ول وتكىر تىستەرىمەن بالدىرلار مەن وسىمدىكتەردى ءۇزىپ مەنى بوساتقان ەدى. اكۋلانىڭ ءتىسى ۇلكەن، ءتۇرى قورقىنىشتى، اۋىزى ارانداي بولعانىمەن مەيىرىمى مول. جۇرىڭدەر، مەن سەندەردى وعان تانىستىرامىن، — دەدى شورتان.
ۇشەۋى اكۋلانىڭ جۇرەتىن جاعىنا قاراي بەتتەدى. كوپ ۇزاماي الدارىنان اكۋلانىڭ ءوزى دە كورىندى. شورتان ەكەۋى ك ۇلىمدەپ، جىلى امانداستى. شورتان وعان جانىنداعى سەرىكتەرىن تانىستىردى. جاڭا تانىستارىن كورگەندە اكۋلانىڭ ەزۋىندە كۇلكى، جۇزىندە جىلۋ پايدا بولدى.
— سەندەرمەن دە دوس بولۋعا دايىنمىن! — دەدى ك ۇلىمدەگەن اكۋلا.
سەگىزاياق پەن تەڭىز شايانى اكۋلا جايلى تەرىس ويلاعاندارىنا ۇيالىپ، بىر-بىرىنە قارادى. بىرەۋدىڭ سىرتقى تۇرىنە قاراپ ىشكى جان دۇنيەسىنە باعا بەرمەۋ كەرەك ەكەنىن ەكەۋى دە سول ساتتە ۇعىندى.