تاۋەلسىزدىك

تاۋەلسىزدىك

تۋعىزىپ ۇلى ارماننىڭ ۇلى كۇنىن،
دەگەندەي ءار قازاقتىڭ بۇگىنى – كۇن،
كەلىپ ەدى مويىنداتىپ كۇللى الەمگە
تەكتى ەلدىڭ تاعى دا ءبىر ۇلىلىعىن.

تۋدى دەپ جۇرت ىزدەگەن اڭسارلى كۇن،
جۇرەكتىڭ كۇمبىرلەتىپ كۇيساندىعىن،
جەتكەن ەدى تانىتقانداي جەر بەتىنە
ءور ۇلتتىڭ تاعى دا ءبىر قايسارلىعىن.

سەزدىرىپ بابا ارماننىڭ وسيەتىن،
سوزدەرى بار دەگەندەي باس يەتىن،
تۋعان - دى بۇگىنىنە ۇقتىرعالى
كەشەگى ۇلى ەرلىكتەر قاسيەتىن.

كۇنى دەپ ەندى كوشكە ىلەسكەننىڭ،
سول كۇنى جۇرەكتەردەن جىر ەسكەن كۇن.
ساباق بەردى ماڭىزىن ايتىپ ۇرپاعىنا
ۇلت ءۇشىن بولعان سانسىز كۇرەستەردىڭ.

جەتتى دەپ ەندى ەركىندىك ءسۇيىندى كۇن،
تارتقانداي دالا شالقىپ كۇيىن بۇگىن،
سەزدىرىپ كەلدى ازاتتىق قازاعىنا
جەتۋدىڭ بوستاندىققا قيىندىعىن.

بۇل جولدا تالاي ءۇمىت تورىققانىن،
سان رەت قايسار مىنەز تانىتقانىن،
بايانداپ، كۇللى الەمگە ۇعىندىردى
جاھاندا وسىنداي ءبىر حالىق بارىن.

ىلەس دەپ كەلدى ەلدەردىڭ وركەنىنە،
سەندىرىپ ءار قازاقتى ەرتەڭىنە،
زامانىن كەشەگىمەن سالىستىرساڭ،
بۇگىنىن اينالدىرىپ ەرتەگىگە.

ۇران بوپ سوسىن قىز بەن بۇگىن ۇلعا،
توعىسىپ الۋان مۇددە ءبىر ۇعىمعا،
ءسويتتى دە بەكەم تۇرىپ ورناپ قالدى
ءوزىنىڭ قاسيەتتى تۇعىرىندا.

اۆتورى:
عابيدەن قوجاحمەت،
قىزىلوردا قالاسى