ەرتەرەكتە ادايدا ءتاش دەگەن اتاقتى ۇرى بولىپتى. ءوزى ەڭگەزەردەي قارۋلى ادام ەكەن. ەل اراسى كورشىلەس اۋىلدارعا تيمەي، قولدى الىسقا سالادى ەكەن. بىردە قاسىنا تالاي ۇرلىققا بىرگە اتتانعان، ۇزەڭگىلەس 3-4 قارۋلى جىگىت ەرتىپ، جەمنەن سوناۋ جايىق بويىنا جىلقى ۇرلاۋعا اتتانىپتى.
سول باعىتىندا جاعالبايلىنىڭ كوپ جىلقىسىنا تاپ بولىپ، بىرنەشە ءۇيىر جىلقى ايداپ، ەلگە قايتىپ كەلە جاتادى. ەكى-ۇش ادام جىلقى ايداپ الدارىندا جۇرەدى دە، ءتاش جانە سەيىتجان دەگەن بويى الاسا ادام توسقاۋىلدا كەيىن ءجۇرىپ وتىرادى. 2-3 كۇننەن كەيىن ارتتان قۋعىنشىلار كورىنەدى، قاراسى مول، وعان شاعىن توپ توسقاۋىل بولا المايتىنىن بىلەدى. ايلاكەر ۇرى ءتاش الدىنا سەيىتجاندى قۋعىنشىلار الدىنان شىعىپ، داۋىس جەتەر جەرگە كەلگەندە:
— و، جاماعايىندار، ەل قونىپ قالدى، ساقتانىڭدار! — دەپ ايقايلايدى. «ەل قونىپ قالدىسى» — كوشىپ كەلە جاتقان ەل ەدىك (سول كەز ءۇشىن اسا قاتەرلى جۇقپالى اۋرۋ-شەشەك، تىرىسپاي كەلدى دەگەنى ەكەن).
سوندا قۋعىنشىلار اڭتارىلىپ، «بوسقا قىرىلارمىز، «مال — جان ساداقاسى» دەپ ەلىنە قايتقان ەكەن. ال ۇرىلار مول ولجاسىمەن ەلىنە كەلىپتى.