ۇيا سالدى كوكتەمدە،
قوس قارلىعاش ۇشىپ كەپ.
بىتكەنشە ۇيا تىنبادى،
ارى-بەرى ۇشىپ كوپ.
ءبىرى باتپاق اكەلىپ،
قابىرعاسىن لايلادى.
ەكىنشىسى «شيمەنەن»
كەرەگەسىن بايلادى.
كوپ ەڭبەكپەن اقىرى،
ءبىتىردى ولار ۇياسىن.
«كىپ-كىشكەنە بۇل ۇيگە،
ەكەۋىڭ قالاي سياسىڭ؟
شىنىمەنەن تاڭدانىپ،
ويلانىپ كوپ جۇرگەندە.
قۋانىپ كەتتىم ءبىر كۇنى،
ءتورت جۇمىرتقا كورگەندە.
بالاپانىم ءۇشىن دەپ،
جاساپتى عوي ۇيانى.
بالاپاندار ارينە،
ۇياعا ەركىن سيادى.