Yetmiş yıldan fazla bir süredir Alberta sakinleri Antarktika ve Arktik'in yüksek enlemleriyle ortak bir şeye sahipti: bu bölgelerin tümü resmi olarak sıçanlardan arınmış kabul ediliyor. Ancak Perşembe günü Kanada eyaletinin kemirgen istilasına karşı itibarı zedelendi: Bowden kasabası ölü bir sıçan bulunduğunu duyurarak eyaletin 'sıçan devriyesini' inceleme başlatmaya çağırdı, infohub.kz sitesi bildiriyor.
«Eğer bir sıçan dışkısı veya herhangi bir sıçan belirtisi görürseniz, inceleme yapabilmeleri için Alberta'nın sıçan devriyesine başvurun», denildi kasaba yönetiminin açıklamasında. «Tetikte olun ve gördüğünüz her yeri bildirin». Bowden yetkilileri sıçanın kasabanın neresinde bulunduğunu söylemedi.
Ancak küresel sıcaklık artışı nedeniyle büyük şehirlerde sıçan sayısı hızla arttı. Son on yılda araştırmacıların halk bildirimleri ve yayılım raporlarını analiz etmesine göre, Washington'da sıçanlar %390, San Francisco'da %300, New York'ta %162 arttı. Kanada'nın en büyük şehri Toronto 'gerçek bir sıçan fırtınası' ile karşı karşıya kaldı ve son 10 yılda sayıları %186 arttı.
Dünyanın kurnaz, uyum sağlayan kentsel memeliler tarafından istila edilen diğer bölgelerinden farklı olarak, Alberta sıçan girişine aktif olarak karşı koydu.
«Alberta'lılar 1950'de sıçan kontrol programı kurulduğundan beri sıçan tehdidi olmadan yaşıyor», denildi eyaletin sıçanlarla ilgili kılavuzunda.
Orada eyaletin benzersiz coğrafyası — Alberta'nın büyük bir kısmının dağ sıraları ve boreal ormanlarla çevrili olması — ve Norveç sıçanının («insanlığın bildiği en yıkıcı yaratıklardan biri», diyor eyalet) geniş doğal alanlarda yaşayamadığı ve tarım arazilerinde kışlayamadığı da belirtiliyor. Sıçanların yaşaması için gerekli insanlar ve yapılarının yokluğu, eyalete salgının yayılmasını engelleme imkanı verdi.
1950'lerde sıçanların doğudan komşu Saskatchewan üzerinden girebileceğinden şüphelenen Alberta yetkilileri, istilaları izlemek için 'sıçan kontrol bölgesi' — kuzeyde Cold Lake'ten güneyde Montana sınırına kadar 373 mil genişliğinde 18 mil (600 km'ye 30 km) bir şerit — oluşturdu.
Ayrıca, Haziran 1952'den Temmuz 1953'e kadar sıçan yayılımını engellemek için 2.700 çiftlikteki 8.000 binayı işlemek üzere 140.000 pound %73 arsenik trioksit tozu kullanıldı.
Eyalet ayrıca 1950'de Alberta'nın tarımsal zararlıları hakkındaki yasasına değişiklik yaparak 'her kişi ve belediyeyi' buldukları sıçanları yok etmeye mecbur bıraktı; ulusal savaş çabalarını hatırlatan posterler yaptı; sakinleri eğitmek için 'Toprağın Çağrısı' adlı bir radyo programı yayınladı.
Bugün sıçanları bildirmek için özel telefon hatları ve e-posta adresi var.
Ancak sıçan devriyesi her yıl yüzlerce çağrı almasına rağmen, bunların büyük çoğunluğunun sıçan değil, misk sıçanları, sincaplar ve tarla fareleri olduğunu söylüyor.
Yine de istisnalar olduğunu kabul ediyor. «Alberta'nın sıçanlardan arınmış statüsü, sıçanların kalıcı bir popülasyonu olmadığı ve yerleşmelerine izin verilmediği anlamına gelir. Bu, bizde hiç sıçan olmayacağı anlamına gelmez».