Alışılmadık taşları ve eski aletleri eve getirme alışkanlığı, insan atalarının hafıza ve öz farkındalık geliştirmesine yardımcı olmuş olabilir. Bu sonuca, Tel Aviv Üniversitesi'nden araştırmacılar Ran Barkai ve Yoav Ram, Levant bölgesindeki buluntuları inceleyerek vardı; infohub.kz sitesi bildiriyor.
Bilim insanları, antik insanların belirgin bir pratik amaç olmadan kamp alanlarına getirdiği nesnelere dikkat çekti. Kesem Mağarası'nda insanlar 200 bin yıl boyunca küçük renkli çakıl taşları topladı; Sahnin Vadisi'nde ise işlenmesi zor çakmaktaşından el baltaları yaparak aletin merkezinde antik fosil izlerini özellikle bıraktılar.
Ayrıca Revadim ve Jaljulia yerleşimlerinde arkeologlar, patina ile kaplanmış eski taş aletler buldu — bu, zamanın doğal bir tabakasıydı. Antik ustalar bu aletlerin kenarlarını yeniden biledi, ancak eski yüzeye dokunmadı. Mikroskop altındaki analiz, yenilenen aletlerin neredeyse hiç iş için kullanılmadığını gösterdi. Bilim insanları, bu tür eşyaların "hafıza nesneleri" olarak hizmet ettiğini ve sahibine belirli bir olayı veya yeri hatırlattığını düşünüyor.
Araştırmanın yazarlarına göre, hatıra eşyaları saklama alışkanlığı yaklaşık 400 bin yıl önce, bölgede fillerin yok olması ve insanların daha küçük av hayvanları için yeni bölgeler keşfetmek zorunda kalmasıyla ortaya çıktı. Hatıra nesneleri "dış hafıza taşıyıcıları" olarak işlev gördü: beynin gerçek anıları hayal gücünden ayırt etmesine yardımcı oldu ve otobiyografik hafızanın gelişimi için temel oluşturdu.