Yaklaşık 380 milyon yıl önce sudan karaya çıkan ilk omurgalıların boyunları son derece hareketsizdi ve başlarını neredeyse hiç çeviremiyorlardı. Bu sonuca, Pennsylvania Eyalet Üniversitesi, Uppsala Üniversitesi ve Kanada'daki bilim merkezlerinden uluslararası bir paleontolog ve biyolog ekibi, Nature dergisinde yayımladıkları araştırmayla ulaştı; haber infohub.kz sitesinde yer aldı.
Çalışma, boynun eski canlılarda özellikle çevreyi rahatça gözlemlemek ve av aramak için geliştiğine dair yerleşik bilimsel hipotezi çürütüyor; diye yazıyor ScienceDaily portalı.
Uzun süre, Kuzey Kutbu'ndaki Kanada'da bulunan fosil balık Tiktaalik'te (Tiktaalik roseae) olduğu gibi kafatasının omuz kuşağından ayrılmasının, erken dört ayaklıların tüm vücutlarını döndürmeden çevrelerine bakmalarını sağladığı düşünülüyordu. Ancak bu canlıların omurgası büyük ölçüde yumuşak dokulardan ve fosillerde iyi korunmayan notokorddan oluşuyordu.
Eski türlerin biyomekaniğini yeniden oluşturmak için çalışmanın yazarları, ilkel iskelet yapısını koruyan günümüz mersin balıklarında notokordun sertliğini ölçtü ve fosil canlıların bilgisayar modellerini oluşturdu.
Modelleme, başın omuzlardan anatomik olarak ayrılmasına rağmen omurga, kas ve deri yapısının hareketleri katı biçimde sınırladığını, ilk dört ayaklıların ne başlarını sallayabildiğini ne de normal balıkların yaptığından daha yükseğe kaldırabildiğini gösterdi.
Araştırmanın ortak yazarları Tom Stewart ve Dana Korneisel'e göre boyun, başlangıçta ön uzuvlar üzerinde durmak ve hareket etmek için gereken iskelet yeniden yapılanmasının yan ürünü olarak ortaya çıktı. Boynun esnekliği, temel anatomik çerçeve evrim sürecinde yerleştikten çok sonra oluştu.