Gezegenimizin metalik çekirdeği milyarlarca yıl boyunca dış katmanlar için bir hidrojen kaynağı işlevi görerek volkanik kayaçların bileşimini değiştirdi. Bu sonuçları Gizmodo'nun aktardığı araştırmacılar ortaya koyuyor; haberi infohub.kz sitesi duyuruyor.
Yaklaşık 4,5 milyar yıl önce genç Dünya, erimiş bir küreydi. Soğudukça ağır demir merkeze doğru çökerek metalik çekirdeği oluşturdu, daha hafif kayaçlar ise yukarı çıkarak mantoyu meydana getirdi. Uzun süre bu katmanların birbirinden yalıtılmış biçimde var olduğu düşünülüyordu; ancak yeni bilgisayar simülasyonları aralarındaki kimyasal alışverişin hâlâ sürdüğünü gösteriyor.
Çalışmanın yazarları, kadim magma okyanusunun kristalleşme süreçlerini modelleyerek bunları Kanada Arktikası'ndaki Baffin Adası'ndan ve İzlanda'dan alınan volkanik kayaç örnekleriyle karşılaştırdı. Bu lav birikintilerinde, hidrojenin ağır izotopu olan döteryumun inanılmaz derecede düşük konsantrasyonda bulunduğu tespit edildi. Böyle bir oran, magmanın basitçe soğumasıyla açıklanamıyor; ancak suyun bileşiminde yer alan sıradan hafif hidrojenin doğrudan çekirdekten sızmasıyla kolayca yorumlanabiliyor.
Demir gezegenin merkezine çökerken beraberinde tam da hafif hidrojeni taşıdı. Milyarlarca yıl boyunca bu element yavaş yavaş mantoya geri sızarak helyum, tungsten ve rutenyumun nadir izotoplarıyla birlikte yüzeye doğru yükseldi. Bilim insanları ilerleyen dönemde, çekirdekteki maddelerin devasa mesafeleri aşarak yüzeye ulaşmasını sağlayan kesin mekanizmayı ortaya çıkarmayı planlıyor.