Kazakistan Müslümanları Dini İdaresi, anma yemeklerinin düzenlenmesine ilişkin yaklaşımın gözden geçirilmesi gerektiğini hatırlatarak, inananları ölen kişinin yakınlarına gereksiz yük olan aşırı gösterişli sofralardan kaçınmaya çağırdı; bu haber infohub.kz sitesinde yer aldı.
Yayımlanan makalede, Kazak geleneğinde sofranın uzun zamandır misafirperverliği, bolluğu ve saygıyı simgelediği belirtiliyor. Ancak cenazelerde ve dini törenlerde ikram bolluğu bazen bir yarışa dönüşebiliyor.
«Modern toplumda, cenazelerde ve dini törenlerde sofra bolluğunun sıklıkla bir yarışa dönüştüğü ve aşırı harcamalara yol açtığı durumlar ortaya çıkmaktadır. Bu gibi durumlarda geleneğin özünü derinlemesine anlamak ve yemek ikramının gerçek amacını yeniden düşünmek gerekir. Yemek sunmak, zenginlik gösterisi değil, dua ve ölüleri anma yoluyla yapılan bir iyiliktir. Bu nedenle, yemek ikramının şeriat hükümlerine uygun ve geleneklerle uyum içinde, yaslı ailenin omuzlarına maddi yük bindirmeden düzenlenmesi herkesin ortak görevidir» denilmektedir.
Dini İdare, 2020 yılında kabul edilen «Beslenme Kültürü» belgesini hatırlatarak, belgenin temel amacının anma yemeğinin şeriat çerçevesinde ve ulusal geleneklere uygun olarak düzenlenmesi, halkın korunması ve aileler üzerindeki sosyo-ekonomik yükün azaltılması olduğunu vurguladı.
«Bu yöndeki çalışmaların devamı olarak Kazakistan Müslümanları Dini İdaresi, cenaze ve anma yemekleri için tek bir menü de onayladı. Menüde hamur işlerinden baursak ve şelpek, içeceklerden çay ve su, sıcak yemeklerden et veya pilav yer alıyor. Ek olarak tereyağı, darı, şeker ve tatlılar sunuluyor» ifadelerine yer verildi.
Dini İdare, her ailenin yemeği kendi maddi imkânlarına göre düzenlemesi ve altından kalkamayacağı harcamalara girmemesi gerektiğini vurguladı.
«Her aile kendi imkânlarına göre hareket etmeli ve altından kalkamayacağı harcamalara girmemelidir. Geleneğimizde, acıyı paylaşan kardeşin görevi, yaslı aileye yemekte ortak olarak onlara yük olmak değil, aksine acılarını hafifletmektir. Yemek, yarışma konusu değil, erdem ile bilginin buluştuğu bir yerdir. Değeri, sofradaki yemek miktarıyla değil, gösterilen saygı, edilen dualar ve ihtiyaç sahiplerine yapılan yardımla ölçülmelidir» denilmektedir.