Kolombiya'nın Cali kentindeki Torres del Limonar binasının enkazı altında kalan kardeşini arayan Efrain Gallego, onu canlı bulma umudunu kaybetmiyor, ancak ondan bahsederken sesi titriyor ve gözleri doluyor. "Endişeleniyorsun. Birinin hayatta olduğuna dair her uyarıda, onu bulacağımıza dair umut yeniden canlanıyor" diyor Gallego. 80 yaşındaki ağabeyi, eşiyle birlikte Cali'deki Torres del Limonar binası çöktüğünde enkaz altında kalmıştı. Bu şehir, ülkenin güneybatısındaki depremden en çok etkilenenlerden biri. Bina, ülkenin üçüncü büyük kentinin trajedisinin sembolü haline geldi. Cali'de iki milyondan fazla insan yaşıyor. Belediye Başkanı Alejandro Eder'e göre en az 95 kişi hayatını kaybetti.
Salı sabahı erken saatlerdeki sıcakta Torres del Limonar, betonun arasından görünen şilteler, mobilyalar ve eşyalarla dolu bir enkaz yığını. Enkazın üzerinde kurtarma ekipleri ve gönüllüler: "Sessizlik! Biz itfaiyecileriz. Bizi duyuyorsanız bağırın veya herhangi bir ses çıkarın" diyor. Bu sözler, ekipler hayatta kalan birine yakın olabileceklerini düşünerek derinlere indikçe tekrarlanıyor. İşte tam bu anlarda Gallego umutlanıyor, ancak saniyeler geçiyor ve aşağıdan cevap gelmiyor.
Ulusal Jeoloji Servisi'ne göre, 10 Ağustos'ta Kolombiya'da meydana gelen 7.4 büyüklüğündeki deprem, bu yüzyılın en şiddetlisi oldu. Cali'nin yanı sıra kuzeybatıdaki Choco gibi diğer bölgelerde de yıkım ve ölüme yol açtı. Torres del Limonar enkazının çevresinde, Gallego'nun aksine, birçok sakin konuşmamayı tercih ediyor. Derinden etkilenmişler. Bazıları yerde ya da sokağa konulmuş kanepelerde yorgunluktan uyuyor. Diğerleri destek için gölgede toplanıyor. Saatler uzadıkça endişe artıyor.
Velasco umut veriyor. "Daha önce yedi gün boyunca enkaz altında kalan insanları kurtardığımız operasyonlara katıldım" diyor. "Hayatta kalması gerekenler hayatta kalır. Hiçbir şey önceden yazılmamıştır" diye ekliyor. "En başından beri yardım etmek istedim." Endişe arasında Gallego, sıradan vatandaşların çabasını vurgulamak istiyor. "Su, yiyecek, alet, ekipmanla yardıma gelen herkesi anmalıyız; dayanışma çok büyük. Gönüllüler yeterli" diyor. 19 yaşındaki Alejandro Maecha da bu gönüllülerden biri. Geceyi ailesiyle güvenli bir şekilde geçirdikten sonra ilk şoku atlatıp yardım etmeye karar vermiş. "En başından beri yardım etmek istedim. Deprem benim şehrimi ve tanıdığım insanların evlerini etkiledi. Buraya çok konuşulduğu için ve burada yardıma ihtiyaç olduğu için geldim" diye açıklıyor genç adam.