Yaşlandıkça vücudun doğal "ısıtma" sistemi yavaşlamaya başlıyor; ancak bu sistemin faaliyeti kısmen yeniden canlandırılabiliyor. Bu sonuçlar, City of Hope merkezindeki araştırmacıların Nature dergisinde yayımladığı çalışmaya dayanıyor; infohub.kz sitesi de bunu aktarıyor.

İnsan vücudunun derinliklerinde, iç ısıtıcı gibi çalışan özel bir yağ dokusu türü bulunuyor: termojenik yağ. Sıcaklık düştüğünde bu doku kalori yakıp ısı üretiyor. Yıllar geçtikçe bu sistem giderek daha yavaş tepki veriyor; bu da hem soğuğa dayanıklılığı hem de genel enerji metabolizmasını etkiliyor. Bilim insanları, zamanla sinirler, bağışıklık hücreleri ve bu yağ türü arasındaki bağlantının nasıl bozulduğunu ortaya koydu.

Isı üreten yağ dokusu, farklı etkinlik düzeylerine sahip hücrelerden oluşuyor. Bu hücrelerin bir kısmı, ısı üretiminden doğrudan sorumlu olan UCP1 proteinini çok miktarda içeriyor; diğerleri ise daha az içeriyor ve yedekte kalıyor. Soğukta sinir ve bağışıklık sistemlerinin sinyalleri, pasif hücreleri devreye girmeye teşvik ediyor. Deneyler, yaşlı farelerde bu yedeğin korunduğunu, ancak harekete geçmesinin çok daha uzun sürdüğünü gösterdi; bu nedenle hayvanlar soğukta vücut sıcaklıklarını korumakta zorlanıyor.

Bu gecikmeyi gidermek için biyologlar mifepriston ilacını kullanarak sinyal zincirinin bir unsurunu bloke etti. Sonuçta yaşlı farelerde ısı üretimi kısmen yeniden sağlandı: hayvanlar daha iyi ısınmaya ve daha fazla enerji harcamaya başladı. Araştırmanın yazarlarından Qiong Wang'a göre bu mekanizma, obezite ve tip 2 diyabetin incelenmesi açısından önemli; çünkü termojenik yağ glikozu ve normal yağları yakıyor ve etkinliği yıllar içinde azalıyor.