Kazakistanlılar, müteahhit ne kadar çok daire satarsa para yatırmanın o kadar güvenli olduğunu düşünmeye alışkındır. Ancak gerçekte önemli olan satılan konutun yüzdesi değil, binayı kimin inşa ettiğidir. Gazeteci İgor Nevolin bu görüşünü paylaştı, infohub.kz sitesi bildiriyor.
Ona göre Kazakistan'daki inşaat piyasası tek bir evden ibaret değil. Büyük bir inşaat şirketi aynı anda birden fazla konut kompleksi inşa edebilir ve mevcut projelerin yeni etapları da olabilir. Ayrıca şantiyeler farklı hazırlık aşamalarında olabilir.
"Tüm projeler aynı aşamada olsaydı, bu bir kabus olurdu. Her yerde aynı anda yaklaşık olarak aynı miktarda paraya ihtiyaç duyulurdu - ve genellikle bu kadar para asla yeterli miktarda bulunmaz. Alıcılardan gelen para, müteahhitin eve ihtiyacı olduğu gün değil, çok daha önce gerekir," dedi Nevolin.
Gazeteci bir örnek verdi: Bir inşaat şirketinin A, B, C, D, E projeleri var. A projesinde inşaat normal ilerliyor, ancak teslimata daha çok var. B projesinde bina neredeyse hazır. C projesinde aniden sorunlar ortaya çıktı - altyapı, şebekeler veya yeni gereksinimlerle ilgili. Bu arada tüm bu evlerdeki daireler satılmaya devam ediyor.
"İşletmeler için mevcut parayı en çok ihtiyaç duyulan yere yönlendirmek tamamen doğaldır. B projesi neredeyse hazırsa, onu hızlıca bitirip teslim etmek kârlıdır. Diğer projelerin satışlarından elde edilen para öncelikle oraya aktarılır," diye ekledi.
Ayrıca, bir konut kompleksinin satışlarından elde edilen para diğerlerinin inşaatına devam edilmesine yardımcı olur. Bu mutlaka yasa dışı veya şüpheli bir şey değildir. Hemen hemen her büyük işletmede işletme sermayesi böyle çalışır.
Ancak burada riskler var. Teorik olarak, bunları azaltması gereken şey emanet hesaplarıdır - alıcının parayı yatırdığı ve müteahhidin ancak belirli bir iş hacmini tamamladıktan sonra alabildiği özel banka hesapları. Pratikte ise Kazakistan'da bu sistem genellikle çok daha esnek çalışıyor.
"Birçok alıcı karmaşık düzenlemeler ve ayrı hesaplar konusunda ısrar etmiyor. Gelecekteki dairelerinin büyük bir finansal makinenin yalnızca bir parçası olduğunu, bağımsız bir proje olmadığını düşünmüyorlar bile," diye özetledi Nevolin.