Жетпіс жылдан астам уақыт бойы Альберта тұрғындары Антарктидамен және Арктиканың жоғарғы ендіктерімен бір нәрсені бөлісіп келеді: бұл аймақтардың барлығы ресми түрде егеуқұйрықтардан таза саналады. Алайда бейсенбіде Канада провинциясының кеміргіштерге қарсы тосқауыл ретіндегі беделіне нұқсан келді: Боуден қаласы өлі егеуқұйрық табылғанын жариялап, провинцияның «егеуқұйрық патрулін» тексеру жүргізуге шақырды, деп хабарлайды infohub.kz сайты.
«Егеуқұйрықтың қиын немесе егеуқұйрықтың қандай да бір белгісін байқасаңыз, олар тексеру жүргізе алуы үшін Альбертаның егеуқұйрық патруліне хабарласыңыз», — делінген қала әкімдігінің мәлімдемесінде. «Қырағы болыңыз және көрген жеріңіздің бәрін хабарлаңыз». Боуден шенеуніктері егеуқұйрықтың қаланың қай жерінен табылғанын айтқан жоқ.
Алайда жаһандық температураның көтерілуіне байланысты ірі қалаларда егеуқұйрықтардың саны күрт өсті. Соңғы онжылдықта зерттеушілер тұрғындардың хабарламалары мен таралу туралы есептерін талдағанда, Вашингтонда егеуқұйрықтар 390%-ға, Сан-Францискода 300%-ға, Нью-Йоркте 162%-ға көбейгені анықталды. Канаданың ең үлкен қаласы Торонто «егеуқұйрықтардың нағыз дауылына» тап болып, соңғы 10 жылда олардың саны 186%-ға артты.
Әлемнің қулыққа бейім, бейімделгіш қалалық сүтқоректілер басып кеткен басқа аймақтарынан өзгеше, Альберта егеуқұйрықтардың кіруіне белсенді түрде қарсы күресті.
«Альберталықтар 1950 жылы егеуқұйрықтарды бақылау бағдарламасы құрылғаннан бері егеуқұйрықтар қаупінсіз өмір сүріп келеді», — делінген провинцияның егеуқұйрықтар туралы нұсқаулығында.
Онда провинцияның бірегей географиясы — Альбертаның көп бөлігін тау жоталары мен бореалды ормандар қоршағаны — және Норвегия егеуқұйрығы («адамзатқа белгілі ең жойқын жаратылыстардың бірі», — дейді провинция) кең табиғи аймақтарда өмір сүре алмайтыны және егістік алқаптарда қыстай алмайтыны да аталады. Егеуқұйрықтарға өмір сүру үшін қажет адамдар мен олардың құрылымдарының жоқтығы провинцияға індеттің таралуына тосқауыл қою мүмкіндігін берді.
1950 жылдары егеуқұйрықтар шығыстан көршілес Саскачеван арқылы кіруі мүмкін деп күдіктенген Альберта шенеуніктері «егеуқұйрықтарды бақылау аймағын» — солтүстіктегі Колд-Лейктен оңтүстіктегі Монтана шекарасына дейінгі 373 мильге 18 миль (600 км-ге 30 км) жер белдеуін — басып кірулерді бақылау үшін құрды.
Сонымен қатар 1952 жылдың маусымынан 1953 жылдың шілдесіне дейін егеуқұйрықтардың таралуын тежеу үшін 2 700 фермадағы 8 000 ғимаратты өңдеуге 140 000 фунт 73% мышьяк триоксиді ұнтағы пайдаланылды.
Провинция сондай-ақ 1950 жылы Альбертаның ауылшаруашылық зиянкестері туралы заңына түзету енгізіп, «әрбір адам мен муниципалитетті» тапқан егеуқұйрықтарын жоюға міндеттеді; ұлттық соғыс күш-жігерін еске түсіретін плакаттар жасады; тұрғындарды оқыту үшін «Жердің шақыруы» атты радиохабар жүргізді.
Бүгінде егеуқұйрықтар туралы хабарлау үшін арнайы телефон желілері мен электрондық пошта мекенжайы бар.
Алайда егеуқұйрық патрулі жыл сайын жүздеген қоңырау қабылдағанымен, олардың басым көпшілігі егеуқұйрық емес, ондатрлар, тоқалтістер және дала тышқандары екенін айтады.
Дегенмен ол ерекшеліктер бар екенін мойындайды. «Альбертаның егеуқұйрықтардан таза мәртебесі егеуқұйрықтардың тұрақты популяциясы жоқ және олардың орнығуына жол берілмейтінін білдіреді. Бұл бізде егеуқұйрықтар мүлдем болмайды дегенді білдірмейді».