Бақшадағы көкөністерді жинау — әр бағбанның алдында тұратын маңызды міндет. Кейде дәм мен өнімділіктің арасында таңдау жасауға тура келеді. Бірақ ең бастысы — кешіктірмеу. Тәжірибелі бағбандардың айтуынша, әр көкөністің өз пісу белгілері бар, соларды білу арқылы мол өнім алуға болады. Бұл туралы infohub.kz сайты хабарлайды.

Қызанақтың піскенін оның түсінің біркелкілігінен білуге болады. Алайда, толық піскенін күтіп, жоғалту қаупі бар: шырынды қызанақтар жүзімде жарылып кетуі мүмкін немесе оларды жәндіктер жеп қоюы ықтимал. Сондықтан көптеген бағбандар қызанақты толық піскенше бірнеше күн бұрын жинап, үйде терезе алдында пісіреді. Егер қызанақтың жартысынан көбі түске ене бастаса, ол үй жағдайында жақсы піседі.

Қиярдың піскенін оның жасыл, қатты және жылтыр болуынан білуге болады. Стандартты сорттар 15-20 сантиметрге жеткенде жинауға дайын, ал тұздауға арналған сорттар 5-10 сантиметр болғанда жиналады. Қияр тез өседі, сондықтан оларды күн сайын тексеріп тұру керек. Егер кешіктірсеңіз, олар сарғайып, ащы болады.

Жасыл бұршақтың қабығы толық, бірақ дөңес емес, иілгенде сырт етіп сынатындай болуы керек. Піскен бұршақтарды күн сайын жинап отыру қажет, өйткені неғұрлым көп жинасаңыз, өсімдік соғұрлым көп өнім береді. Егер піскен бұршақтарды жинамасаңыз, өнімділік күрт төмендейді.

Цуккини де тез өседі, сондықтан оларды күн сайын тексеріп, ұзындығы 15-20 сантиметр болғанда жинаған жөн. Бұл кезде олардың қабығы тырнақпен оңай тесіледі және дәмі тәтті болады. Ал үлкен цуккинидің еті қатты, тұқымы көп, дәмі де онша емес.

Баклажанның пісуін оның жылтыр қабығынан білуге болады. Піскен кезде олар өсуді тоқтатады. Егер кешіктірсеңіз, қабығы күңгірттеніп, түсі өшеді, ал еті жұмсақ, ащы және тұқымы қатты болады.

Жүгерінің піскенін оның жібектей түктерінің қоңырлануынан білуге болады. Қабығы жасыл, балғын және толық болуы керек. Күмәндансаңыз, қабығын сәл ашып, дәндерін тырнақпен тесіп көріңіз: ішінде сүт тәрізді сұйықтық болса — піскен, сулы болса — әлі ерте, ал сұйықтық мүлдем болмаса — кешіктіріп алғансыз.

Бұрышпен қателесу қиын: оны жасыл күйінде де, қызыл, сары немесе қызғылт сары түске енгенше күтіп те жинауға болады. Өсімдікте ұзақ тұрған сайын, ол тәтті (немесе ащы) болады, бірақ кез келген жағдайда жеуге жарамды.

Көкөністерді таңертең, шық кепкен кезде жинаған дұрыс. Бұл кезде олардың ылғалдылығы мен қант мөлшері ең жоғары болады. Жұқа сабақты жемістерді (қызанақ, бұршақ) бұрап үзу керек, ал қалың сабақтыларды (баклажан) кескіш немесе қайшымен кескен жөн.