Ұйқы кезінде ми қоршаған әлемнен «ажырап қалмайды», керісінше назарын сыртқы дыбыстардан ағзаның ішкі сигналдарына аударады. Швейцариялық зерттеушілер осындай қорытындыға келді, деп хабарлайды infohub.kz сайты.
Лозанна мен Женева университеттерінің ғалымдары ұйқы кезінде мидың ақпаратты қалай өңдейтінін зерттеді. Эксперимент барысында олар 25 еріктіні екі түн бойы бақылап, электроэнцефалография (ЭЭГ) көмегімен ми белсенділігін жазды. Мидың сыртқы дыбыстарға және ағзаның ішкі сигналдарына, атап айтқанда жүрек соғысына реакциясы салыстырылды.
Ояу күйден жылдам ұйқы фазасына (REM-ұйқы) өткен сайын мидың дыбыстарға реакциясы біртіндеп әлсіреді, ал жүрек сигналдарына сезімталдық арта түсті. Бұл ұйқы кезінде ми ақпаратты қабылдауды тоқтатпайды, керісінше басымдықтарды өзгертеді: қоршаған әлемді бақылаудың орнына ол ағза ішіндегі процестерге көбірек көңіл бөле бастайды.
Ғалымдар үшін ерекше қызығушылық тудырған REM-фаза, өйткені адам көптеген түстерін осы кезеңде көреді. Бұл кезеңде ми белсенділігі ояу күйге ұқсас болғанымен, адам сыртқы тітіркендіргіштерге айтарлықтай нашар жауап береді. Зерттеу көрсеткендей, бұл сезімталдық біртіндеп төмендейді: алдымен ояу күйде, содан кейін REM-ұйқының тоникалық фазасында, ал ең күшті төмендеу фазалық фазада, көздің жылдам қозғалысы кезінде байқалады.
Алынған деректер негізінде зерттеушілер аудио-кардиальды индекс деп аталатын көрсеткішті әзірледі. Ол белгілі бір сәтте мидың неге көбірек көңіл бөлетінін көрсетеді — сыртқы дыбыстарға ма, әлде ағзаның ішкі сигналдарына ма. Авторлардың пікірінше, болашақта бұл индекс дәрігерлерге қарым-қатынас жасай алмайтын науқастардың, мысалы, комадағылардың сана деңгейін бағалауға көмектесе алады.
Дегенмен, зерттеу шағын болды: оған барлығы 25 адам қатысты. Нәтижелерді растау және олардың практикалық қолданылуын бағалау үшін ауқымды зерттеулер қажет болады.