ءبىر شال بالاسىن ەرتىپ جولاۋشىلاپ قۇداسىنىڭ ۇيىنە بارادى. قۇداسى مال سويىپ، ەت اسادى، ەت ءپىسىپ تاباق الدىعا كەلەدى. شال باستى الىپ كەسكەندە، بالاسى جامباستى ج ۇلىپ الىپ كەسە باستاپتى. اكەسىنىڭ اشۋى كەلسە دە، قۇداسىنىڭ ۇيىندە ءلام-ميم دەمەپتى. قايتار جولىندا ەكى سايدىڭ قۇيىلىسىنا كەلگەندە، بالاسى اكەسىنە:
— اكە، مىنا سايدىڭ قايسىسىمەن جۇرەمىز، — دەپ سۇراپتى.
سوندا اشۋعا ابدەن بۋلىققان شال:
— و، اكەڭنىڭ كورى، كەشە جامباستى قالاي كەسۋدى سۇراماعان، بۇگىن قالاي ءجۇرۋدى سۇراپ تۇرمىسىڭ، — دەپ قامشىمەن سالعان ەكەن.