ءۇيسىن تولە ءبيدىڭ قالمانبەت دەگەن ۇستا قوڭشىسى بولىپتى. تولەنىڭ ءۇيىنىڭ سىرتىندا تابيعي ءوسىپ تۇرعان قيسىق قايىڭدى كەسىپ الىپ، وزىنە ەر سوعىپ الادى. ەر بىتكەن سوڭ، ادەمىلىگىنە قىزىققان تولە بي:

— ءيا، قالمامبەت، بۇل ەر مەنىكى بولادى. سەبەبى بۇل قايىڭ مەنىڭ ءۇيىمنىڭ سىرتىندا وسكەن، كوپ بولعاندا ىستەگەن اقىڭدى الاسىڭ، — دەيدى.

قالمامبەت:

— دۇنيەنىڭ جۇزىندە قيسىق قايىڭ جالعىز وسى ما؟ ۇناتقان اعاشتى كەس تە، ەر جاساپ ال، بۇل ەردى بەرمەيمىن، —  دەپ شالقايادى.

ەردى وزىنشە الا المايتىنىنا كوزى جەتكەن تولە:

— وندا مىنا قوڭسىلاس وتىرعان كىشى ءجۇز ەلىنە بارىپ تورەلەسەيىك، — دەپ ەكەۋى اتتارىنا ءمىنىپ، ەردى قانجىعاعا بايلاپ الىپ جولعا شىعادى. بىلاي شىققان سوڭ تولە بي: «ويپىرىم-اي، ءبىر ەر ءۇشىن ءجۇز اسىپ تورەلىككە بارعانىم ءجون بولماس، جول-جونەكەي ۇشىراسقان ادامنىڭ تورەلىگىمەن-اق بىتىسەيىن» دەگەن ويمەن:

— ۋا، قالمامبەت، اناۋ الدىمىزدا كورىنەتىن كوپ قارا كىشى ءجۇزدىڭ جايىلىپ جاتقان مالى بولسا كەرەك. سول مالدىڭ ىشىندە قانداي دا ءبىر ادام بار شىعار. سول ادامعا بارىپ تورەلەسەك، سەن تۇراسىڭ با؟ — دەيدى.

— ءسىز تۇرساڭىز، مەن تۇردىم، — دەپ جاۋاپ بەرەدى. ءسويتىپ، بۇلار جايىلىپ جاتقان ءۇيىر-ۇيىر جىلقىنىڭ ىشىنە كەلسە، مال باعىپ جۇرگەن جايداق تايعا مىنگەن ءبىر بالا ەكەن. بالا تايىنان ءتۇسىپ كەلىپ، جاسى ۇلكەن ادامدارعا سالەم بەرەدى.

سالەمنەن كەيىن تولە مەن قالمامبەت:

— مىنا ەرگە تالاسىپ كەلەمىز. ءجونى وسىلاي-وسىلاي، —  دەپ جاسىرماي بارلىق جاعدايدى ايتىپ، وزدەرىمەن تانىستىرىپ وتەدى.

بالا:

— ەكەۋىڭىز دە اكەمدەي ۇلكەن كىسىلەرسىزدەر. تورەلىك بىرەۋىڭىزدىڭ پايداڭىزعا شەشىلسە، ەكىنشىڭىزدىڭ كوڭىلىڭىز قالىپ قويادى. مەنى قويىپ مىنا تۇرعان اۋىلعا بارىپ وزدەرىڭىز قاتارلى ادامعا تورەلەسىڭىزدەر، — دەپ بالا جۋىتپايدى.

بالانىڭ كىشىپەيىل، اقىلدى ءسوزى تاڭعالدىرىپ:

— قاراعىم، «قوي اسىعى دەمەڭىز، قولعا جاقسى ساقاداي، جاسى كىشى دەمەڭىز، اقىلى جەتسە، اتاداي» دەگەن، وزىڭە تۇردىق، ايت تورەلىگىڭدى، — دەپ جاتىپ جابىسادى. جابىسىپ بولماعان سوڭ بالا:

— ولاي بولسا، ەكەۋلەرىڭىز دە تىماقتارىڭىز بەن قامشىلارىڭىزدى بەرىڭىزدەر. اۋزىما تۇسكەنىمدى ايتايىن، —  دەيدى. قامشى پەن تىماقتارىن الىپ، ەكەۋىنىڭ قامشىسىن ەكى جاعىنا شانشىپ، ورتاسىنا جاڭاعى ەردى قويادى. سونان سوڭ:

— قاپتالىڭ — قايىڭ، قاسىڭ — تال،
قالمامبەت سوققان ءبىر ەرسىڭ.
ۇيسىننەن شىققان تولەسىڭ،
ادامسىپ جۇرگەن نەمەسىڭ.
قاسىڭداعى كورشىڭمەن
قۋ اعاشقا تالاسىپ،
نە بەتىڭمەن كەلەسىڭ؟
ناپسىڭە بەرىپ ەرىكتى
وتىرىككە جان بەرسەڭ،
زاۋزاتىڭمەن كۇيەسىڭ، —

دەپ ەردى لاقتىرىپ تاستاپ، بالا تايىنا ءمىنىپ، مالىن قايىرۋعا تارتىپ وتىرادى.

تورەلىكتەن جەڭىلگەن تولە بي بەتىنىپ قالىپ، تورەلىگىمەن تاڭعالدىرعان بالانىڭ ءاتى-جونىن بىلۋگە ارتىنان بارىپ سۇراعاندا، ول:

— اتىم — ايتەكە، رۋىم — ءالىم، الشىن اتانىڭ بالاسى بولامىن، — دەپ جاۋاپ بەرەدى.

مىنە، سول كۇننەن باستاپ كىشى ءجۇز الشىننان شىققان ايتەكە بي ۇلى ءجۇزدىڭ تولە ءبيىنىڭ، ورتا جۇزدە قاز داۋىستى قازىبەك ءبيدىڭ قاتارىنا ىلەسىپ، اتاقتى بي بولعان.