— الماتىعا ساعات نەشەدە جەتەسىز، اپا (شەشەمىزدى سولاي اتايتىنبىز)؟
— تاڭعى تورت-بەستەردە.
— امان-ەسەن جەتىڭىز. كۇتىپ الام عوي.
— وي، تاڭ اتپاي دىردەكتەپ نە ىستەيسىڭ! جۇمىسقا بارۋىڭ كەرەك. ۇيقىڭ شالا بولسا، كۇنى بويى جىندى بوپ جۇرەسىڭ. ۆوكزالدا شامالى وتىرا تۇرارمىن، اسىقپاي كەلە بەر.
— ...
سەلك ەتىپ وياندىم. ساعات تۇنگى ءۇشتى كورسەتىپ تۇر. كەشكى تەلەفونداعى از-كەم ديالوگتان كەيىنگى جۇرەكتىڭ كوزىنەن ءمولت ەتە قالعان ىستىق جاستاي تەرەزە سىرتىنداعى اعاش جاپىراقتارىنان تامشى ۇزىلەدى. جاڭبىر جاۋىپتى. ق ۇلىن شاعىمىزدان ەستىپ وسكەن «ۇياسىنا اسىعىپ، بالاپاندارىنان الاڭداعان سامۇرىق قۇستىڭ كوز جاسى جاڭبىر بوپ توگىلەدى ەكەن» دەگەن ەرتەك جولدارى اياقاستىنان ەسىمە ورالدى. اتىپ تۇرىپ، ۆوكزالعا تارتتىم...