استىنداعى جالعىز اتىنان باسقا ماڭدايىندا اكە دە، شەشە دە، باۋىر دا، تۋىس تا، مال-م ۇلىك تە جوق ءبىر كەدەي جىگىت ءبىر ۇلان-اسىر تويدا تەپەڭكوك جۇيرىگىن بايگەگە قوسادى. بايگەدەن كەلەر اتتاردىڭ جولىن توسىپ، ول ءدوڭ باسىنا شىعىپ وتىرادى دا، دومبىراسىن شەرتە جونەلەدى: «تەرلىگىنەن تەر كەشپەگەن تەپەڭكوگىم، الىس جولدان القىنباي جەت مارەگە. ەشكىمىم جوق شابىسىڭدى قوستايتۇعىن قيقۋلاپ، دەم بەرەتىن دەمىڭ بىتكەن ساتىندە. تەك وزىڭدە بار ءۇمىتىم! دومبىرامنىڭ ءۇنى جەتسە قۇلاعىڭا، بالكىم ۇشقىر قانات بىتەر تۇياعىڭا». كۇي سارىنىن ەستىگەن تەپەڭكوكتىڭ بويىنا تىڭ كۇش قۇيىلىپ، نە بايلاردىڭ ساڭلاق سايگ ۇلىكتەرىن شاڭ قاپتىرىپ، جارىستا جالعىز قارا بوپ كەلگەن ەكەن دەيدى.