سىر بويىندا ۇلتانقۇل دەگەن قالجىڭباس جىگىت بولىپتى. جولاۋشىلاپ كەلە جاتىپ ءوزى دە، اتى دا كەلىستى ءبىر جىگىتكە كەزدەسەدى. سالەمدەسىپ، ءجون سۇراسسا، جىگىتتىڭ ەسىمى شۇلعاۋباي ەكەن. ەكەۋى قۇرداس بوپ شىعىپتى.
— مىنگەن اتىڭ مەن كەلىستى كەلبەتىڭە شۇلعاۋباي دەگەن ەسىمىڭ جاراسپايدى-اق ەكەن، — دەپ قالجىڭداپتى.
شۇلعاۋباي وعان اشۋلانباستان جاۋاپ بەرىپتى:
— قۇربىم، ۇلتانقۇل-اۋ، سەنىڭ بۇل ايتقانىڭ «جىرتىق تەسىككە كۇلەدىنىڭ» كەرى عوي. شۇلعاۋ ۇلتاننىڭ ۇستىندە تۇرماي ما؟ تاباننىڭ استىندا جاتقان ۇلتاندى دا ەسىم دەپ جۇرگەندەر بار عوي.
ۇلتانقۇل ۇيالعانىنان شۇلعاۋبايعا توبىلعى ساپتى قامشىسىن سىيلاپتى.