ءوزىم ەكەن دەپ قالدىم
ءبىر كۇنى قوجاناسىرعا ءبىر كىسى كەلەدى. قوجا ونى قۋانىپ قارسى الادى. كۇنى بويى قوناق ەتەدى، ەكەۋى اڭگىمەلەسىپ وتىرادى. كەتەردە قوجا قوناعىنان:
— وسى سەنىڭ اتىڭ كىم ەدى؟ — دەپ سۇرايدى.
— اۋ، سەن مەنى تانىمادىڭ با؟
— جوق، تانىمادىم.
— وندا قالاي قۋانىپ قارسى الدىڭ؟
— سالدەڭ مەن شاپانىڭدى كورىپ، ءوزىم ەكەن دەپ قالدىم، — دەيدى قوجا.
-
ءبىر كۇنى قوجاناسىر حالىقتى جيناپ الىپ، ءوزى مىنبەگە شىعىپ:
-
قوجاناسىردىڭ ايەلى وتە دولى، ۇرىسقاق ەكەن. ءبىر كۇنى قاتتى اشۋلانىپتى دا، باسپالداقتا تۇرعان قوجاناسىردى سالىپ قالادى. قوجەكەڭ قۇلاپ، تاسىرلاتىپ دومالاي جونەلىپتى.
