سوڭعى جاڭارتۋ

(وزگەرتىلگەن ۋاقىتى 1 كۇن بۇرىن)
تۇلكى مەن تاۋىق

ءبىر تۇلكى جورتاقتاپ تاماق ىزدەپ كەلە جاتىپ، بيىك اعاش باسىندا تۇرعان تاۋىقتى كورەدى دە بۇل تاۋىقتى الداپ قاپقانىما تۇسىرەيىن دەپ ويلايدى.

تۇلكى:

— تاۋىعىم، نەگە وتىرسىڭ بيىكتە؟ جەرگە ءتۇس، ءتىلىمدى الساڭ، دوس بولايىق، وسى جەردە ناماز وقىپ الايىق، ويناپ-كۇلەيىك، — دەيدى.

تاۋىق:

— راس ايتاسىڭ، تۇلكىم، بەسىن نامازىنىڭ مەزگىلى بولىپ قالدى، اناۋ جەردە يمام جاتىر، وياتا عوي، — دەيدى.

تۇلكى قۋانىپ كەتىپ، بيىكتەگى تاۋىقتى جەي الماسام دا جەردەگى تاۋىقتى جەيمىن عوي، — دەپ جۇگىرىپ بارسا، ءبىر تازى ۇيىقتاپ جاتىر ەكەن، تۇرا تۇلكىنى قۋادى. تۇلكى قاشا جونەلەدى، تاۋىق ونى نامازعا شاقىرادى: «بايتال تۇگىل باس قايعى». تازى تۇلكىنى قۋىپ جەتىپ، القىمىنان الادى. «بىرەۋگە ور  قازبا، ءوز باسىڭا كەلەر» دەگەن. ياپىرماي، تاۋىق قانداي، تۇلكى قانداي، تۇلكىنى تاۋىق پا ەدى الداعانداي.


جاڭالىقتار

جارناما