سوڭعى جاڭارتۋ

(وزگەرتىلگەن ۋاقىتى 4 كۇن بۇرىن)
اقىماق قاسقىر

ءبىر اش قاسقىر تاماق ىزدەپ شىعادى. جولدا ءبىر ەشكىگە كەزدەسەدى دە:

— مەن سەنى جەۋىم كەرەك، — دەيدى. ەشكى جالىنادى:

— مەنى جەگەننەن ساعان پايدا جوق، كورمەيسىڭ بە، ارىقپىن. ۇيدە سەمىز لاعىم بار، سونى الىپ كەلىپ بەرەيىن.

قاسقىر كەلىسەدى. ەشكى جۇگىرىپ كەتىپ قالادى. قاسقىر كۇتىپ-كۇتىپ، ەشكى كەلمەگەن سوڭ تاعى ءجۇرىپ كەلە جاتىپ قويعا كەزدەسەدى.

— مەن سەنى جەيمىن!

— مەنەن باسقانى جەۋگە بولماي ما؟ مەن اتاقتى ءبيشىمىن عوي، مەنى ولتىرگەنىڭ ۇيات بولادى.

قاسقىر تاڭدانادى:

— جاقسى، بيلەيسىڭ بە؟ قانە، ماعان بيلەپ كورسەتشى.

— قوي بيلەي باستايدى دا بىرتە-بىرتە الىستاپ، قاشىپ كەتەدى.

قاسقىر اشۋلانىپ، تاعى جول جۇرەدى. ەندى ات كەزدەسەدى.

— ات، مەن سەنى جەيمىن!

— سەن مەنى جەي الار ما ەكەنسىڭ؟!

— قالايشا جەمەيمىن؟ — دەيدى قاسقىر.

— مەنىڭ قۇيرىعىمنىڭ استىندا جازىلعان حات بار، سونى الىپ قارا، سوندا بىلەسىڭ.

قاسقىر اتتىڭ ارت جاعىنا شىعىپ قارايىن دەپ جاتقاندا، ات ماڭدايعا تەۋىپ قالادى. قاسقىر قاڭق ەتىپ قۇلاپ تۇسەدى.


جاڭالىقتار

جارناما