بابالارىم،
راقمەت سەندەرگە
بالالارىم بولماسىن دەپ كور-كەۋدە،
قوبىزىڭمەن قوسىپ ءان مەن ءتىل بەردىڭ،
ومىرگە مەن مىلقاۋ بولىپ ەنگەندە.
بابالارىم،
راقمەت سەندەرگە!
جىراۋلاردىڭ جازباي كەتكەن جىرلارىن،
ارۋلاردىڭ ايتپاي كەتكەن سىرلارىن،
قورقىتىڭنىڭ قورقىنىشتى مۇڭ-زارىن،
قوبىزىڭنىڭ شاناعىنان تىڭدادىم.
قۇلازىعان سەنىڭ قۇلا تۇزدەرىڭ،
He بىلمەگەن، نە كورمەگەن، ىزگى ەلىم.
جازىلماعان تاريحىمنىڭ جولدارىن،
اۋىزەكى اڭىزىڭنان ىزدەدىم.
مەن بىلمەيمىن.
باسىڭا الدە ورناپ ب ا ق،
شاھار سالىپ، جاسادىڭ با جاننات-باق.
...الدەقالاي تاسقا تۇسكەن تاڭبادا
تابىنامىن، تاريحىمداي ارداقتاپ.
سىر اشپايدى سەنىڭ قۇلا تۇزدەرىڭ،
سىر اشپايدى تاۋ-تاستاعى ىزدەرىڭ.
سەنىڭ بۇكىل بولمىسىڭنىڭ تاعدىرىن،
دومبىراڭنىڭ پەرنەسىنەن ىزدەدىم.
ىزدەدىم دە، ساتتەرىمدە، تۇڭىلگەن،
تاستاپ كەتكەن اڭىزىڭا جۇگىنگەم.
جۇگىنگەم دە، قايتا تۋعام، تىرىلگەم:
تاريحىمدى جازۋدامىن بۇگىن مەن،
بابالارىم، سەنىڭ انا تىلىڭمەن!
...مەنىڭ مىنا قايتا تۋعان كۇنىمدە،
سويلە، وركەستر، دۇرىلدە ءبىر، دۇرىلدە!
سويلە، موسارت، مەنىڭ انا تىلىمدە،
سويلە، دانتە، مەنىڭ انا تىلىمدە.

---