قاسقىر مەن قوزى
قاسقىر سۋدىڭ جوعارعى جاعىندا، قوزى تومەنگى جاعىندا تۇرىپ، سۋ ىشەدى. قاسقىر قوزىنى جەگىسى كەلىپ، ءبىر ايلا ىزدەي باستايدى. قاسقىر قوزىعا ايعايلاپ:
— مەن ىشەتىن سۋدى نەگە بىلعايسىڭ! – دەيدى.
قوزى:
— قاسەكە، مەن قالاي سەن ىشەتىن سۋدى بىلعايمىن؟ سەن سۋدىڭ جوعارعى جاعىندا، مەن تومەنگى جاعىندامىن، مەن ىشكەن سۋ ساعان بارمايدى عوي، – دەيدى.
قاسقىر تاعى ايعايلاپ:
— سەن وتكەن جىلى مەنىڭ اكەمدى قورلاعانسىڭ، – دەيدى.
— قاسەكە، مەن قالايشا سەنىڭ اكەڭدى قورلايمىن، وتكەن جىلى تۋماعان دا ەدىم.
قاسقىر اشۋلانىپ:
— ادەپسىز، ۇلكەنگە نەگە قارسى سويلەيسىڭ! – دەپ، قوزىنى سول جەردە باس سالىپتى.
-
اڭدار پاتشاسى ارىستان قارتايىپ، ناۋقاسقا شالدىعادى دا ۇڭگىرىنەن شىعا الماي جاتادى. پاتشاسىنىڭ كوڭىلىن سۇراعان بارشا اڭ كەلىپ-كەتىپ، كىرىپ-شىعىپ جۇرەدى. تۇلكى عانا مەزگىلىندە كەلە الماپتى،
-
تۇلكى مەن تىرنا دوستاسىپ، بىرگە تۇرماق بولىپتى، ەكەۋى ءبىر جەرگە قونىستانىپتى. ىشىپ-جەمەگى ورتاق. ءبىرى جەم ىزدەپ، ساياحاتقا كەتكەندە، بىرەۋى بالاپاندار مەن كۇشىكتەردىڭ جانىندا قالادى.
