قازاقتىڭ باتاسى يسلام دىنىمەن استاسىپ، دۇعاعا جاقىن ۇلگىدە قالىپتاسقان. مۇنداي باتالاردا اللادان يمان، دەنساۋلىق، ريزىق جانە اقىرەتتىك يگىلىك تىلەنىپ، سوڭى «ءاۋمين!» دەپ اياقتالادى.

بۇل بولىمدە قۇربان ايتتا، ورازا ايتتا بەرىلەتىن باتالار مەن دۇعا تۇرىندەگى ءدىني باتالاردىڭ ءماتىنى بەرىلگەن.

قۇربان ايتتا بەرىلەتىن باتا

ادام جالاسىنان،
بۇلت الاسىنان،
كورىنەر — كورىنبەس
مىڭ دا ءبىر پالەسىنەن
قۇدايىم ءوزى ساقتاسىن!
مۇسىلمانعا ءدىن ۇيرەتكەن،
الىمداردىڭ سالاماتتىعىنا!
حالىق قامىن جەگەن،
قارقاراداي حانداردىڭ
سالاماتتىعىنا!
ەل قامىن جەگەن،
ەدىگەدەي بيلەردىڭ
سالاماتتىعىنا!
ءوز ەڭبەگىن ءوزى جەگەن،
«قۇدايا شۇكىر، تاۋبە»، دەگەن
قارا بۇقارا حالىقتىڭ سالاماتتىعىنا!
ىلگەرى باستىرامىن دەگەن،
ەڭىرەگەن ەرلەردىڭ سالاماتتىعىنا!
قوي ورنىنا ات بەرگەن،
اتىمتايداي جومارتتىڭ سالاماتتىعىنا!
مولدالارعا قول بەرگەن،
كورپە سالىپ ءتور بەرگەن،
ۋىزى ارىلماعان بايلاردىڭ
سالاماتتىعىنا!
حالقى، حالايىعى قوستاعان،
ورنىقتى سابا ۇستاعان،
بايبىشەلەر سالاماتتىعىنا!

قۇربان ايت باتاسى

ا، قۇدايىم وڭداسىن،
وڭداعاننىڭ بەلگىسى،
قايىرلى ەتىپ باسىڭا.
ب ا ق — بەرەكە ورناسىن.
دۇشپانىڭ ۇستەم بولماسىن،
ماڭىڭ ءۇبىرلى — ءشۇبىرلى بولسىن.
كەلگەن ىرىس كەتپەسىن،
جاماندىق كەلىپ جەتپەسىن.
ساپار جۇرسەڭ، جولىڭ بولسىن،
قالتاڭ تولعان پ ۇلىڭ بولسىن.
جارىلقاسىن قورعاۋشىڭ،
بەيبىت حالقىمىزعا زامان بولسىن،
تابيعات تاۋسىلمايتىن ريزىق بەرىپ،
تارتىلعان داستارحانعا تاعام بولسىن.
قاۋىپتەن ەل — جۇرتىمىز امان بولىپ،
كوپ قىلىپ ۇيىڭىزگە بالا بەرسىن،
ولارعا تاۋداي تالاپ، سانا بەرسىن،
ەر جەتىپ، بالالارىڭ باتىر بولىپ،
ومىرلەرى قىزىقتى بولا بەرسىن.
ۇيىڭە جاقسى ادامدار كەلە بەرسىن،
تاۋفيقتى، يناباتتى كەلىن بەرسىن،
اق كوڭىل، اتا — اناعا جاقىن بولىپ،
قىزىعىن ەلى — جۇرتى كورە بەرسىن.
«ءاۋمين» — دەپ ءۇي يەسى قول جايعاندا،
جاقسىلاپ قاريالار باتا بەرسىن.
اۋەلى قۇداي جارىلقاسىن،
پايعامباردىڭ بەرەكەتىن بەرسىن،
ۇلىقماننىڭ جاسىن بەرسىن.
سۇلەيمەننىڭ تاعىن بەرسىن.
ەسكەندىر زۇلقايناردىڭ باقىتىن بەرسىن.
اتىمتاي جومارتتىڭ داڭقىن بەرسىن،
ءداۋىت پايعامباردىڭ داڭقىن بەرسىن،
ۇل بەرسە، ورازدى بەرسىن،
قىز بەرسە، قىلىقتى بەرسىن.
شاشى ۇزىن بولسىن،
ءجۇزى قىزىل بولسىن.

حامزا قاجىنىڭ باتاسى

قۇدايدىڭ ق ۇلى، پايعامباردىڭ ۇمبەتىمىن!
ادامنان تىلەگەننىڭ ەكى كوزى شىعادى،
اللادان تىلەگەننىڭ ەكى ءبۇيىرى شىعادى.
اللا تاعالانىڭ بەرەرى كوپ، شىن تىلەيىك.
يا، اللا تاعالام!
ءومىر بەرسەڭ جايلى عىپ بەرگىن.
داۋلەت بەرسەڭ سايلى عىپ بەرگىن.
ەڭبەگىمىز ءورىستى بولسىن،
قامبامىز استىققا تولسىن،
كوسەگەمىز كوگەرە ءتۇسىپ،
مىڭعىرعان مال ورىسكە تولسىن.
ايەل بەرسەڭ ادەپتى،
جانعا تىنىش جايلى عىپ بەرگىن.
كەلىن بەرسەڭ كەلىستى عىپ بەر،
اعاش بەرسەڭ جەمىستى عىپ بەر.
تۇلپار بەرسەڭ شابىستى عىپ بەر...
جومارت بولساڭ وسى ايتقاندارىمنىڭ بارلىعىن
ءۇيىپ — توگىپ ءبىر — اق بەر!
اللاۋاكبار!
اللانىڭ اتى اشادى،
كوڭىلىڭدەگى قاراڭدى.
نىشانى دەيدى جۇماقتىڭ
جازعى سوققان سامالى،
توزاعى دەيدى قىستىڭ سوققان اماندى.
شاريعاتتىڭ ءتۇزۋ جولىن ءۇستاساڭ،
تايدىرماس دەيدى تاباندى.
باسىڭا بەينەت بولادى،
جولداس قىلساڭ جاماندى.
ءىلتيپاتتى جان بولساڭ،
سىيلا اتا مەن اناڭدى.
اقىرەتكە بارعاندا
ساقتايتىن قاعبا پاناڭدى.
داستارقاندارىڭا بەرەكە بەرسىن،
باستارىڭا مەرەكە بەرسىن.
استارىڭا ادالدىق بەرسىن،
باستارىڭا اماندىق بەرسىن.
ءاۋمين!
ءتىل ءقادىرىن بىلەتىن،
ءسوز مارجانىن تەرەتىن
جاستار — اي،
سەنسىڭ ورەنىم،
كوپ سەنىڭ اللا بەرەرىڭ
اقىلدى بولساڭ ءبىلىمدى،
اينالاڭ دا سەنەدى.
ەل مۇددەسىن قورعاساڭ
جۇرت سوڭىڭنان ەرەدى!
داستارقاندارىڭا بەرەكە بەرسىن،
باستارىڭا مەرەكە بەرسىن.
استارىڭا ادالدىق بەرسىن،
ءباستارىڭا اماندىق بەرسىن.
ءاۋمين!

رازىبەك قاجىنىڭ باتاسى

دۇنيەدە كەم بولمايدى باتالى قۇل،
شاشايىن باتامەنەن جەمىستى گۇل.
قوسىلعان تەڭىن تاۋىپ بالالاردىڭ
اۋەلى جاسىن ءۇزاق باقىتتى قىل.
قاپتاعان قارا ورمانداي شوعىرلى قىل
ءار ىسكە اسىقپايتىن سابىرلى قىل.
الدىندا اقساقالدىڭ ابىرويلى
وزىنەن كەيىنگىگە ءقادىرلى قىل.
سويلەسە ايتار ءسوزىن جۇيەلى قىل،
قالدىرماي قاتارىنان كيەلى قىل.
تىلەگىن ەكى جاستىڭ قابىل ەتىپ،
ات ءمىنىپ، جۇگىن ارتار تۇيەلى قىل.

ءدىني باتالار

قۇدايدىڭ ق ۇلىمىن دەگەيسىڭ،
مۋحاممەد ۇمبەتىمىن دەگەيسىڭ.
شاديار دوسىم دەگەيسىڭ،
يمام اعزامنىڭ قاۋىمىندا قىل،
شايتاننىڭ سارىنەن ساقتا،
پاتشانىڭ كارىنەن ساقتا،
نامازدىڭ قازاسىنان ساقتا.
پايعامباردىڭ تۋىندا قىل،
اۋزى كاۋساردىڭ سۋىندا قىل،
يمان بايلىعىن بەر،
دەننىڭ ساۋلىعىن بەر!
ءاۋمين!
ە، قۇدايىم وڭداسىن،
وڭ جولىڭا باستاسىن.
ءبىر جارىلقاپ تاستاسىن.
جاماندىققا جازباسىن،
جاقسىلىققا باستاسىن!
مال يەسى مۋحاممەد!
جان يەسى حازىرەت،
نە تىلەگىن ءازىر ەت،
ەتكەن نيەتىن قابىل ەت!
ءاۋمين!
ءتاڭىرىم ءوزى وڭداسىن،
اۋليەلەر قولداسىن.
دۇنيەدەگى ىزگىلىك
الدىڭنان شىعىپ قارسى السىن.
تار ءقابىرىڭ كەڭ بولسىن،
كۇندىزگىدەي كۇن كۇلسىن،
شامشىراعىن جاققانداي،
تاس ءقابىردىڭ ىشىندە
تاس بۇركەنىپ جاتساڭ دا،
راحاتقا باتا گور،
كۇن شىعىپ، تاڭ اتقانداي.
جانناتتا جانىڭ جاي تاپسىن،
جاراتقان جاپپار قۇدىرەت،
كوپ باتاسىن قابىل ەت،
كۇنادان پاك جانداردىڭ
اق تىلەگىن ماقۇل ەت!
ءاۋمين!
اۋەلى اللا وڭداسىن.
پايعامبار بولسىن جولداسىڭ.
وتكەندەردى ويلاساڭ.
ارۋاقتار قولداسىن.
سىرتىڭنان عايبات ايتقان جان
تاپ وزىڭدەي بولماسىن.
ريزىعىڭ، داۋلەتىڭ قولىڭنان كەتپەسىن.
يمانىڭ جەرگە جەتپەسىن.
قايىرلى عىپ داۋلەت بەرسىن،
ءومىرلى عىپ پەرزەنت بەرسىن.
انام دەپ ەسىنە العان جاندى
ەكى جالعاندا قورعاۋشى بوپ،
پايعامبار قاسىنا السىن!
ءاۋمين!
مىنە باتا، اق نيەت،
بولا بەرسىن بەرەكەت.
قيىن دەيدى قيامەت،
جاقىن دەيدى اقىرەت.
قۇلشىلىق قىل اللاعا،
قىل كوپىردەن تايماي ءوت!
كىرسىن داۋلەت،
شىقسىن بەينەت،
اللا اتىمەن نيەت ەت.
جوق — جىتىككە راقىم ەت.
ءتاڭىر سەنى قولداسىن،
ۋايىم — قايعى بولماسىن.
قابىل بولسىن، ورازاڭ،
اۋلەتىڭدى وڭداسىن!
ءاۋمين!

ءجيى قويىلاتىن سۇراقتار

قۇربان ايتتا قانداي باتا بەرىلەدى؟

قۇربان ايتتا شالىنعان مالدىڭ قابىل بولۋى، وتباسىنىڭ اماندىعى، وتكەندەردىڭ رۋحىنا دۇعا تىلەنەدى. باتا سوڭى «ءاۋمين!» دەپ اياقتالادى.

باتا مەن دۇعانىڭ ايىرماشىلىعى نەدە؟

دۇعا — ارابشا، ءدىني ءماتىن بويىنشا وقىلاتىن تىلەك. باتا — قازاقتىڭ ءوز تىلىندە، ولەڭ نە ماقاممەن ايتىلاتىن حالىقتىق تىلەك. ەكەۋى كوبىنە قاتار ايتىلادى.

باتادان كەيىن نەگە «ءاۋمين» دەيدى؟

«ءاۋمين» — «تىلەگىمدى قابىل ەت» دەگەن ماعىناداعى ءسوز. ونى باتا تىڭداۋشىلاردىڭ ءبارى بىرگە ايتىپ، ەكى قولمەن بەتتى سيپايدى.

ۇقساس بولىمدەر