Соңғы жаңарту

(Өзгертілген уақыты 17 сағат бұрын)
«Керіс» сөз

Коллективтендіру кезі. Ауданнан келген бір өкіл жиналыс өткізбекші болып, аз ғана ауыл адамдарын жинайды. Өзінің кім екенін таныстырып, ел жағдайын тоқталған ол ақырында:

— Кім «керіс» сөзге шығады? — дейді.

Жиналыста сөйлеп үйренбеген халық үндемей отырып қалады. Сонда Қара Жүсіп тұрып:

— Мен шығамын, — деп жаман күпісін шешіп тастап, жеңін сыбанып, қолына қамшысын алып, жиналыс төріне жетіп барады да:

— Уәкіл, сен оңбағансың. Халыққа айтқан бір ауыз жөн сөзің жоқ. Сені кім шақырды. Отырған жеріңде не істейсің осы? — деп, қамшысын ала ұмтылғанда, жиналыс басқарып отырған төрағасы шап беріп, оның қолынан ұстай алады.

— Керіскен соң жанына тимесең, керіс бола ма? Шықсын былай, адамына кездеспей жүрген шығар, езуін тіліп жіберейін! — дейді Қара Жүсіп онымен де қоймай. Төрағасы сөзге шығу дегеннің мән-жайын түсіндіріп, Қара Жүсіпті зорға басады.

Уәкіл ашуланып:

— Табаныңды жалтырат! — десе, Қара Жүсіп сиырдың бас терісінен тігілген шәркесінің табанын кезек-кезек көтеріп, көрсете беріпті. Одан бетер ызаланған уәкіл:

— Кет! — деген екен, Қара Жүсіп ит болып арс ете қалады.

Селк ете түскен уәкіл:

— Нағыз төбеңнен жыртқызатын адам екенсің бір, — дейді қалшылдап-дірілдеп.

— Былай жыртайын ба? — деп, екі қолымен жер тіреп, екі аяғын жоғары көтеріп жүріп алады Қара Жүсіп. Оның сырын білетін төрағасы жалынып-жалбарынып әзер дегенде қойғызған екен.


You Might Also Like

Жаңалықтар

Жарнама